barycki pisze:
Panie Boruch, Pańska troska o uchodźców ratujących swoje życie w humanistycznej Europie, jest kroplą w morzu potrzeb i dlatego z wielką przykrością muszę Pana napomnieć, że do humanistycznej, Pańskiej trosce jeszcze bardzo, bardzo dużo brakuje, egoisto. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) 2/3 ludności świata jest niedożywiona lub głoduje, a to jest Panie Boruch, 5 miliardów ludzi pozostających w bezpośrednim stanie zagrożenia życia, a więc w zgodzie naszymi europejskimi normami humanizmu, ma te 5 miliardów ludzi prawo dla ratowania własnego życia uchodzić przed śmiercią głodową, a my Europejczycy w zgodzie z naszymi humanistycznymi normami etycznymi, musimy uchodzących przed śmiercią przyjąć i zapewnić im godne warunki życia, tak więc musimy solidarnie owe 5 miliardów rozlokować pośród siebie i tak, zachowując proporcje, my polscy humaniści powinniśmy przyjąć do Polski około pół miliarda głodnych uchodźców. Oczywiście, jest, to spory koszt i dlatego Pani Korbaczeska powinna humanistycznie zrezygnować z 93% swojej emerytury, aby sprawiedliwie starczyło dla wszystkich po kromeczce suchego chlebka. Pan zapewne nie poskąpi daru serca swego humanistycznego i z poczuciem humanistycznego spełnienia, pozostawi sobie 7% swoich dochodów, resztę humanistycznie rozdzielając pomiędzy głodnych. A jak nie, to w mordę, rasisto pierdolony.
Adam Barycki
Niby Pan taki mundry humanista a pierdolisz Pan jakby gar z gorącą kaszą gryczaną na łeb Panu spadł. Pan by chciał, aby szanowna Pani Korbaczewska rezygnowała z części swojej emerytury na rzecz głodujących? A tu trzeba nie rybę dawać, ale wędkę. Bo wtedy załatwisz Pan problem kompleksowo.
Tak więc mam propozycje - tych głodujących zostawimy tam gdzie są, bo przecież wiadomo, że człowiek czuje się najlepiej w kraju gdzie się urodził. Bo, jak Pan wie Murzynowi, np. w naszym klimacie zimno. A że woli marznąć niźli głodować, to przyjeżdża do Europy.
I wracając do tematu – tak więc moim zdaniem najlepszym rozwiązaniem byłoby wysłanie jako misjonarza i nauczyciela życia takiego jak Pan mędrca do Murzynów. Pan jako humanista, człek o wielu talentach przekażesz im wiedzę „jak żyć”?
I w takim przypadku wielką satysfakcją będzie dla Pana to, że ludność tambylcza nie potraktują Pana, jako pieczeń z antylopy gnu pręgowanej, nadziewana niedźwiedzim czosnkiem, marynowaną w mleku kokosowym i pieczoną w panierce z mielonych fistaszków.