Ze strony Andrzeja Golimonta
Cytuj:
A tak udaną rozmowę z Prezydentem USA relacjonuje red. Piotr Moszyński:
Obserwowałem różne dzisiejsze spotkania w Brukseli w bezpośrednich relacjach agencyjnych, z których nie wszystko trafia do ogólnego obiegu. Ruchy polskiej delegacji były znamienne. Pan Andrzej Duda usiadł przy stole obrad dość wcześnie, i tak sobie siedział. Przez chwilę porozmawiał sobie z przybyłym na miejsce Panem Szczerskim, ciągle siedząc przy stole obrad, jakby się bał, że jak wstanie, to straci miejsce. Pan Szczerski rozmawiał więc stojąc w skłonie za nim. Wkrótce jednak Pan Szczerski dołączył do Panów Macierewicza i Waszczykowskiego. Normalnie członkowie delegacji siedzą w pewnej odległości za szefami delegacji, na poziomie ich miejsc przy stole. Panowie Sz., M. i W. zbili się jednak w stadko tuż przy drzwiach wejściowych i twardo trzymali tę strategiczną pozycję. Dlaczego trzymali i dlaczego była strategiczna? Po pewnym czasie stało się to jasne: w drzwiach wejściowych pojawił się Donald Trump, przed którym natychmiast rozprzestrzeniła się panorama trzech uśmiechniętych polskich twarzy. Trump się zatem przywitał i w krótkiej rozmowie chyba zapowiedział rozmieszczenie w Polsce Strasznie Szybkich i Licznych Sił Uderzeniowych, bo natężenie uśmiechów na dostojnych polskich obliczach jeszcze wzrosło. W międzyczasie Pan Andrzej Duda zdał sobie sprawę z sytuacji przy drzwiach wejściowych, więc rzucił się w tym kierunku, ale mimo starań już nie zdołał wepchnąć się w krąg dość rosłych jednak mężczyzn i pozostał poza nim. Zresztą Trump już się żegnał i nie mam pewności, czy w ogóle przepychającego się Pana Andrzeja zauważył.
Gdzie jest ikonka żenady?
