Jacek Cezary Kamiński
15 godz. · Edytowany
Bardzo ciekawy tekst, można powiedzieć, że już historyczny, bo ujawniający kulisy wydarzeń sprzed roku na Ukrainie. Dla mnie bardzo ważny o tyle, że wyjaśniający genezę grup zbrojnych, których wystąpienia w Donbasie w kwietniu rozpoczęły powstanie i odmieniły bieg wydarzeń na Ukrainie. A to był niejasny dla mnie element układanki.
Otóż autor twierdzi, że takie nieformalne grupy zbrojne szykowane były pod kierunkiem ministra spraw wewnętrznych Jurija Zacharczenki i prokuratora generalnego Pszonki już pod koniec 2013 r., gdy ze źródeł wywiadowczych (zapewne rosyjskich) dostali informacje o szykowanym przez CIA przewrocie w Kijowie. Złożone były głównie z emerytowanych pracowników służb specjalnych i MSW. Te grupy miały wejść do gry i spacyfikować pucz. Ich organizacja jednak została zatrzymana, gdy pod naciskiem Majdanu Januk zdymisjonował Zacharczenkę i Pszonkę. Zabrakło centralnego ośrodka koordynacji, grupy się rozproszyły, ale nie przestały istnieć. Ostateczny cios idei takiej reakcji zbrojnej zadali amerykańscy ochroniarze Januka, którzy przez pierwszy tydzień po przewrocie odizolowali go od świata. W tym momencie nastąpiła zdrada Partii Regionów, która uznała pucz. I wydawało się, że wszystko jest pozmiatane, gdy nastąpiły niespodziewane, spontaniczne wystąpienie uliczne zainicjowanie przez "marginałów": borotbistów, ugrupowania prorosyjskie, etc. Przedstawicielem tego nurtu był m.in. Gubariew, choć nim na początku grał Achmetow, ale to inna historia. Wybuch społecznych protestów spowodował już samodzielne wystąpienie tych zakonspirowanych grup zbrojnych z Donbasu. To właśnie takie nazwiska jak Aleksandr Zacharczenko, Chodakowski, Bołotow. Ale w tym momencie oni grali już na siebie (na Donbas), a nie na powrót Januka. Spotkały się więc dwa nurty powstańcze: niezależny od Januka cywilny i postjanukowski, zbrojny. Dalej już popłynęło.
Ciekawym, choć pośrednim, potwierdzeniem tej historii jest zachowanie mer Słowiańska Nelly Sztiepy. Nie wiem, czy pamiętacie tę historię. Na początku przyjęła desant Striełkowa chlebem i solą, "to nasi chłopcy". Ale krótko później zbiegła z miasta i wylądowała chyba w Kijowie. Bo ponoć zorientowała się, że to nie jest częścią ogólnego planu odbicia władzy dla Januka, w który widocznie była wtajemniczona. Dla pełni jasności dodam, że oczywiście grupa Striełkowa to oczywiście jeszcze inna inicjatywa niż ta, o której piszę, desant z Krymu.
http://colonelcassad.livejournal.com/1916614.html