Klapsiu zobacz gdzie lezy Ukraina, a obecnie lezyyyy jak dluga

Terytorium Ukrainy w swietle kartografii.
SKÓREWICZ Kazimierz (1866-1950), Terytorium Ukrainy w świetle kartografii. Gdzie leży Ukraina?, Seria: , Opis: Warszawa 1939,Gebethner i Wolff
"Skądże znowu pojawiły się mapy z nazwą "Ukraina" i to na oznaczenie ziem w granicach obecnej Polski?
W końcu XIX w. rozwijający się ruch ukraiński w Kijowie usiłuje propagować w wydawnictwach nazwę "Ukraina". Przy ówczesnej rosyjskiej cenzurze nie do pomyślenia było roztrząsać tę kwestię publicznie na terenie Ukrainy, nazywanej Małą Rosją lub Noworosyjskim Krajem. Natomiast panrosyjska polityka chętnie zarzucała wędkę na d. Ruś Czerwoną czyli na tzw. wówczas Galicję. W związku z tym ówcześni polityczni pisarze ukraińscy jak Hruszewskyj, Lewickyj i in. zręcznie wykorzystali to rosyjskie nastawienie w stosunku do d. Rusi Czerwonej. Nie mogąc pisać o właściwej Ukrainie, pisali zamiast tego o "Zachodniej Ukrainie", dając w ten sposób do zrozumienia, że istnieje wschodnia Ukraina. Bardzo dobrze uwydatnia się sposób, zresztą nieco naiwny, przerzucania nazwę "Ukraina" na teren Polski, który zastosował Michajło Hruszewskyj. Historyk ten napisał książkę wydaną w r. 1904 we Lwowie pod tytułem: "Istorija Ukraino-Rusi". Autor mówi o nazwie narodu "Małorossyjski" lub "Południowo-Rossyjski", który wszedł w skład imperium rosyjskiego na terenie południa Rossji. "Historyczna nazwa narodu Ruski lub Rusiński", "teraz w ukraińskim piśmiennictwie przyjmuje się nazwa ("imia") ukraińsko-ruski" podobnie jak nad Dnieprem kraj niegdyś nazywał się Ukrainą". Zatrzymawszy się chwilowo na nazwie "ukraino-ruski dalej używa nazwę tylko "ukraiński", a więc w tłumaczeniu dosłownym: "całej ukraińskiej terytorii — 750 tysięcy kim. kw" nie licząc wysp etnograficznych, w politycznym pojęciu należy ona do trzech dzierżaw: Rosji, Austrii i Węgier". Nowa nazwa "ukraińska" jeszcze wtedy nie przyjęła się we Lwowie. Pod taką szatą, po skasowaniu przez Rosję nawet słowa "Ukraina", zjawili się "Ukraińcy" raptem w obrębie obecnej Polski, gdzie Ukrainy ani na mapach Polski, ani w rzeczywistości nigdy nie było. Mało tego, literatura o bałamutnej nazwie "Zachodnia Ukraina" zapoczątkowała pomieszanie pojęć i przyczyniła się do zakłócenia odwiecznego współżycia ludności polskiej i ruskiej na terenie Małopolski Wschodniej. Narzucono współmieszkańcom Małopolski Wschodniej miano Ukraińców, którymi nigdy nie byli.
Sprawy te nie wchodzą jednak w zakres obecnego przeglądu map. Tworzą one splot zagadnień, o których zadecydują jeszcze inne czynniki i argumenty historyczne, a co najważniejsze, głos uświadomionego polskiego ludu, gospodarza tej ziemi, osiadłego na niej od wieków.
Powyższy krytyczny przegląd map przemawia przede wszystkim przeciwko negowaniu dawnej nomenklatury polskiej i przeciw złej woli wszystkich tych, którzy wbrew prawdzie historycznej posługują się fałszywą terminologią. Przegląd map, opracowywanych w ubiegłych stuleciach wskazuje ponadto, że:
1. Mapy Le Vasseur'a de Beauplan jako pierwsze wprowadzają nazwę "Ukraina" oznaczając ściśle miejsce tego kraju, daleko na wschód od granic Polski teraźniejszej 11),
2. Opis Naddnieprza, dokonany przez Le Vasseur'a de Beauplan, stwierdza, że zakładanie osiedli na Ukrainie było dziełem Państwa Polskiego.
3. Polskie rycerstwo, lud polski, jak i ludy przez Polskę na południowym wschodzie osiedlane pracowały wspólnie nad zagospodarowaniem tej ziemi i wspólnie broniły jej od najazdów.
Jeśli wreszcie chodzi o próby przeszczepiania nazwy "Ukraina" i "ukraiński" na teren ziemi Czerwieńskiej — to abstrahując od argumentów — sam tylko przegląd map historycznych daje nam jasną i wyraźną odpowiedź w tej sprawie. Czy wobec powyższego przystoi nam w niepodległej Polsce przekreślać własną swoją historyczną nomenklaturę, własne nazwy, a przyjmować i posługiwać się innymi, narzuconymi nam przez obcych i bałamucącymi świat cały? Nie."