Brrrr
Rozweseliłam się na początek dnia.
Też Wam coś zapodam na dobry humor.
Wiersz na motywach Lyndy Stowe, bliski memu sercu:
LAMENT MĘŻA KONIARY
Żoneczka moja konia ma, gniadego drania z karą grzywą.
Dla niej to ósmy świata cud, a na mnie patrzy krzywo.
Serce mi pęka, gdy pomyślę, jak niegdyś mnie kochała.
Homary, szampan - trafił szlag przez tego Bucefała.
W kuchni paskudztwa: owies, len - codziennie mesz gotuje!
Pół dnia objeżdża w stajni go, a drugie pół szczotkuje.
Buziaka owszem, dała mi, ale z przyzwoitości,
Bo jej pomogłem stawiać boks dla Jego Wysokości.
Ciuchy ma lepsze koń niż ja, czapraki i popręgi,
A do mnie z brudu muchy lgną. Mam dość już tej mordęgi.
Aż wczoraj nadszedł zemsty czas: wybrała się do kina,
A ja do stajni wtedy - myk - gdzie stała ta gadzina.
Ogonkiem macha, sianko żre, spokojny i wesoły.
Zła krew zalała wtedy mnie. Dam ja ci, leniu, szkołę!
Wrzuciłem siodło mu na grzbiet, zabrałem go na jazdę...
Strzeliłem batem w tyłek go... i zobaczyłem gwiazdy!
Łobuz sześć zębów wybił mi, przeciągnął mnie po płocie...
Nieważne. Potem on się pasł, a ja leżałem w błocie.
Nadbiegła żona, roniąc łzy, i z twarzą całkiem białą
Spytała drżąc: - Kochany mój, czy nic ci się nie stało?
Znaczy, spytała konia, bo miał podrapany nos
I w okolicy tylnych nóg lekko zmierzwiony włos.
Na mnie spojrzała wzrokiem, który do dzisiaj mnie przeraża...
- No, co tak leżysz? - warknęła - Dzwoń po weterynarza!
Wierszyk, jak widzicie, sympatyczny i zabawny.
Zamieściłam go na pewnym Fo, i doczekałam się komentarza:
"Mysle, ze rozklad pozycia nastapil z powodu lenistwa meza, ktory, jak sam potwierdza bal sie wody I mydla. Nie zeby to usprawiedliwialo zone za traktowniea meza przedmiotowo. Ale higiena zycia, no coz - dlugoby pisac"
Do dzisiaj trwam w radosnym osłupieniu.
Oczywiście wiem, że zanim doczytałyście komentarz do końca, odgadłyście autorkę.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
