Burzy się nigdy nie bałem a nawet często, gdy takową zapowiadali, wyjeżdżałem na ryby.
Przed burzą dobrze biorą, zwłaszcza węgorz. Aż kiedyś pokazywali w jakimś amerykańskim programie,
co może taka burza narobić oraz ile osób w Stanach ginie od uderzenia pioruna.
To spowodowało u mnie wzrost szacunku dla tego zjawiska i od tej pory, gdy zaczyna grzmieć,
wędki kładę na ziemi by nie kusić losu. I spod drzew uciekam co najmniej na sto metrów.
Ale będąc w domu, - lubię popatrzeć na burzę.....przy zamkniętym oknie najlepiej.......
Z ciekawostek z burzą związanych;
Będąc dzieckiem, dwa razy byłem w pomieszczeniu, w które dymnęło........chyba?!
Raz babcia w kuchni obierała ziemniaki i drzwi na korytarz były otwarte. Na dworze grzmiało. W pewnym momencie jak nie jebnie........cały korytarz w takim błękitnym świetle.......ale w kuchni, oprócz
modlącej się babki, nic się nie zmieniło. Błękitne "swiatlo" po ok. sekundzie zniknęło.......!
Drugi raz też uderzył piorun, prawdopodobnie w budynek ale tylko przez okno w drzwiach do sąsiedniego pomieszczenia, zobaczyłem taką samą , błękitną poświatę.
I to wszystko. Chyba to Szef chciał mi coś powiedzieć ale na tym się skończyły nasze końtakty......
Trzeci i chyba najdziwniejszy mój kontakt z burzą był w terenie.
Wracałem od rodziny w poznańskim. Lazłem przez pola/łąki na stację kolejową z ojcem.
W chwilę po wyjściu z budynku rozpętała się burza..............po cichu.
NIgdy już później niczego takiego nie widziałem.
Błyskawice przypominały sztuczne ognie ale jedynie pomiędzy chmurami. Natężenie tych wyładowań było potężne............i ani jednego grzmotu. Wszystko odbywało się w niesamowitej ciszy rozświetlanej co chwila błyskawicami. Nigdy tego nie zapomnę.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
