kum pisze:
Pan panie Barycki nie zwrocil uwagi na to, ze pani Agafia strasznie cierpi kiedy jej zwierzak umrze, natomiast ma w humanistycznym powazaniu dzieci Arabow, ktorym na glowy bomby leca ewentualnie z glodu umieraja.
Ciekawe, jak podejsc do tego dialektycznie. Obrzucila mnie ona (tak jak pan notorycznie to czyni) nieprzyzwoitymi okresleniami kiedy zapytalem czy na zwierzeta tez jakie 500+ sie by nalezalo,
Pan tez nie bardzo kapuje czy dzieci sa luxusem, przyjemnoscia obowiazkiem czy kara, gledzac o obowiazku spolecznym. A ja wciaz nie wiem, czy to instynkt macierzynski czy tez ojcowski, nakaz kosciola, rzadu, spoleczna niechec do dyskutowania o "tych" rzeczach
czy zwyczajny tzw poped (warunek ewolucji) o ktorym mowic hadko bo sie temupochodzenie od malpy zaraz skojarzy.
A ma byc uroczyscie slubnie, przyzwoicie I po bozemu.
Jako wyznawca dialektyki sokratesowej (pan kuma oczywiscie czym sie ta akurat dialektyka rozni od sredniowiecznej scholastycznej, heglowskiej czy marxistowskiej) wiec trudno mi dyskutowac, kiedy pojecia nie sa zdefiniowane bo dyskusja wtedy nie ma dialektycznego sensu bo jest emocjonalna...
A emocje to sam pan wie, z nimi sie nie dyskutuje jak Socrates uwazal.
Nie udawaj pan, panie, głupszego niż jesteś (ten model dyskusji zarezerwowany dla baryckiego jest), nie wciskaj pan słowa dialektyka po próżnicy, bo na mądrzejszego i tak wyglądał pan nie będziesz.(takie jakieś sprzeczności mi wyszły w tych zdaniach , ale mnie sie podoba i ja rozumiem co napisałam , pan niech mózg pogimnastykuje, by zrozumieć co autor miał na myśli)
Przejdźmy jednak do rzeczy, dopytujesz sie pan co to jest posiadanie dzieci . Jak panu odpowiedzieć by pan zrozumiał, ano spróbuję - dziecko, to nie przywilej , to, obowiązek i tak postrzegają to odpowiedzialni rodzice. Państwo z nazwy opiekuńcze , bo tak mówi konstytucja, stara sie pomóc rodzicom w kosztach utrzymania dziecka i nie ma tu jakiejś sensacji. Jaka to by nie była pomoc zawsze jest pozytywnie postrzegana, a i państwo stawia w dobrym swietle.
Czy ktoś każe mieć panu dziecko, alez skąd, to jest ostatecznie pańska decyzja, jednak państwo zachęca, do posiadania dzieci właśnie pomagając w kosztach utrzymania, czy to źle?. Po co państwu dzieci , a huj go wie.
Po co my mamy dzieci? po prostu by je mieć, by być szczęśliwym lub nie, by życie miało sens.
Tak by można pierdolić do obłędu , wracając w te i nazad stosując, te pańskie dialektyki Sokratesowe lub baryckiego marksistowskie.
Tylko kogo to obchodzi tak naprawdę, no kogo , nie wiesz pan ?
A ja wiem ale nie powiem
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
