A tera, na prośbę mojego kolegi zamieszczam przepis na nalewkę.
Między innymi po to, by byle czego pić nie musiał. Patentem zastrzeżone nie jest więc jak by kto chciał........:
Smorodinówka!
.....taką nazwą na kresach dawnej Rzeczypospolitej określano nalewkę na czarnej porzeczce.
Dobrze zrobiona i długo leżakowana smorodinówka przewyższa swym smakiem nawet słynną wiśniówkę.
A oto właściwe proporcje surowca do tej nalewki:
Na 3kg dojrzałych, przebranych i odszypułkowanych czarnych porzeczek, bierzemy 1,5kg cukru.
Gąsior z warstwami porzeczek i cukru trzymamy w nasłonecznionym miejscu 3 -4 tygodnie, aż do
całkowitego rozpuszczenia się cukru.
Przefermentowany sok zlewamy, mierzymy jego objętość, a porzeczki zalewamy 3-ma litrami wódki.
Po 3 tygodniach nalewkę zlewamy i w osobnym naczyniu mieszamy z poprzednio zlanym, przefermentowanym sokiem.
Na każdy litr soku dajemy 0,5l szpyrytusu i całość odstawiamy na 1,5 - 2 miesiące.
Po tym czasie, nalewkę rozlewamy np. do butelek i odstawiamy na 3 - 4 miesiące aby dojrzała.
Dobra, odstała smorodinówka ma piękny ciemnowiśniowy kolor a na ściankach kieliszka daje " łezkę "
jeszcze wyraźniejszą niźli wiśniówka.
Z mojego doświadczenia:
Przed podaniem na stół, należy bardzo ostrożnie zlać nalewkę do ......ja mam kryształową karafkę o poj. 1litra.
Wystarcza z reguły na dwa robry...........! Chodzi o to, by nalewki nie wstrząsać. Albowiem najlepszym filtrem w tym przypadku jest czas. A zmącenie stojącej 3 miesiące nalewki zepsuje cały włożony wysiłek.
Kiedyś udało mi się utrzymać butelkę smorodinki przez 6lat.
Ambrozja........aż zielonkawego połysku nabrała.....
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
