stanax pisze:
Kiedyś, kiedy mieszkaliśmy jeszcze w Polsce, często odwiedzałem (a i on nas) dobrego kolegę Leszka.
Bystry, inteligentny, "koneser" muzyki. Wszystkie zarobione pieniądze ładował w sprzęt Hi-End,
bo jak sam mówił, marzy o stworzeniu warunków podobnych do wielkich sal koncertowych.
Chodziłem do niego posłuchać. Miał naprawdę zajebisty sprzęt. Pamiętam: wzmacniacz Densen,
odtwarzacz CD Meridian, kolumny Castle. Jakość "klękajcie narody". Któregoś dnia pojechałem
z nim do sklepu - uzbierał kaskę na lepsze kable do głośników niż te, które używał dotychczas.
Zapłacił za dwa kawałki po 2,5m kabla Van Den Hul, porównując do dzisiejszych zarobków,
gdzieś tak z 6000zł... Wszystko po to, żeby posłuchać najlepszych śpiewaków Bel canto. Kurwa!
PS
Gdy czasem napiliśmy się wódki wtedy grał Santanę. 2x kurwa!
Ja mam Wuja, bardzo blisko spokrewnionego (pewnie każdy jakiegoś ma, bądź miał) ale mój Wuj jest znany, doceniany, ogólnie mówiąc, wielkim artystą jest. Czy mi się Jego twórczość podoba? Nie, wcale i gdybym chciała jedno z Jego dzieł posiadać, to nie dlatego, że mnie zachwyciło, a tylko z powodów sentymentalnych bądź po to, by w razie ''w'' spieniężyć. To właśnie, choć w sposób mniej obcesowy owemu Wujowi przekazałam, podczas stypy zresztą.
Był bardzo zaskoczony, jednocześnie jednak docenił, że jako jedyna z rodzinki, nie lecę na metki, a kieruję się własną estetyką. Bo o to w sztuce chodzi, o estetykę, która dla każdego z nas, ociera się/przekracza inne granice.
Jest jednak grupka ludzi, którzy sztuce chcą nadawać status, decydować, że to jest warte zachwytu, a tamto znowu funta kłaków nie.
Chcą metek, systematyzowania, ramek. Wtedy czują się pewniej, stąpają po znanym terenie. I to, w moim przekonaniu, jest najgorszym, co można sztuce zrobić.
Zamknąć ją, jednocześnie ograniczając. A przecież to odbiorca stanowi o wartości, przynajmniej powinien.
Jest wielu, którzy ''zachwycają się'' pracami dajmy na to Picassa. Ale gdyby nie wiedzieli o tym, że dany obraz namalował Pablo, na moment nie zatrzymaliby na nim wzroku. Takie mentalne skurwienie...