|
Pani Agafio, córka kupiła wnukowi wilczura, oczywiście z hodowli, a jakże, nie wypadało mi nie zapłacić 2,5 tysiąca, mieszkanie w blokach, a pies rośnie, oczywiście, kocha wnuka, córki, udaje, że się słucha, zięcia absolutnie lekceważy, bo on dupa, no i oczywiście szkolenia, tresury, a nawet psycholog i dupa. Kiedy tam zaglądałem, próbował mnie dominować i pozostawał w przekonani, że tak można, a ja nie miałem, a i nie bardzo chciałem się wtrącać, aż latem przyjechali do mnie, na jakiś weekend wziąłem wnuka z psem do znajomych na wieś i tam zaszło takie zdarzenie. Pies, jak to pies, rozbrykał się, co jest zupełnie naturalne, jednak zaszła potrzeba, aby wnuk go przywołał, a ten miał to zupełnie w dupie, zareagowałem i ja, i też mnie miał zupełnie w dupie, więc znalazłem na podwórku jakiś kabel, zwinąłem go w cztery i do psa, a ten nagle zbystrzał (nigdy nie był bity, zanaczam), podchodzę do niego, a ten chodu i jak poszedł w pola, tak znikł, szukali, wołali skurwensyna wszyscy i nic, aż o 3-ej w nocy budzi mnie pijaniutkiego gospodarz i mówi, że pies szczeka na podwórku i nie chce wejść do domu, więc, wyszedłem, a ten, ja tylko mnie zobaczył, schował się za krzaki, za chwilę wyjrzał, przyjrzał mi się dokładnie i chodu znowu w pola. Kiedy rano mnie obudzili około 8-ej, był w domu, dzieci go przyprowadziły z podwórza, jak zobaczył, czy raczej wyczuł mnie w łóżku, to dostał trzęsiawki i chciał z domu uciekać, a kiedy wstałem oszalał ze strachu, no to ja w salonie sobie popijałem piwo, a dzieci co rusz zaglądały, a z nimi i pies, i na mój widok, chodu, aż wyszedłem do niego, już wiedział, że uciec nie ma jak, a ponieważ nie byłem agresywny, to i jakoś pomału przestawał mnie się bać, aż w końcu bydlaka pogłaskałem i zrozumiał, że nic mu nie grozi, jednak zrozumiał również, że jego dominacja nade mną, to absolutny absurd i natychmiast mnie pokochał do szaleństwa, bo, Pani Agafio, pies niczego tak nie pragnie, jak podległości wobec pana i nareszcie go odnalazł. Od tej pory, absolutne posłuszeństwo, respekt i co najważniejsze, szaleńcza miłość do mnie. I zapewniam panią, że wtedy, kiedy się tak bardzo mnie wystraszył, to nie kabla, który miałem w ręku, a moich cudownych oczu, w których dostrzegł to, czego wcześniej nie widział u nikogo i właśnie to nieznane, tak go wystraszyło, zupnie tak samo, jak tu, nasze cudowne Panie upojone winem. Więc, żadnych fachowców od tresury i psychologii, tylko daj mi go Pani do telefonu, a kiedy usłyszy mój cudowny głos, już niczego w swoim życiu nie będzie pragnął bardziej, a wtedy będzie Pani uległy, bo to w końcu Pani telefon i od Pani zależy, kiedy usłyszy symfonię niebiańska. To tyle, stara kurwo.
Adam Barycki
|