Na samym końcu jest bardzo ważne zdanie!!!! Najważniejsze bodajże. NATO w Afganistanie poniosło klęskę. Nawet większą niż Związek Radziecki. Pod każdym względem.
Mam takie wrażenie, że wyszliśmy zbyt szybko i za wcześnie”. W wywiadzie dla Times brytyjski kapitan Doug Beattie skomentował w ten sposób niedzielną skromną ceremonię zamknięcia baz wojskowych Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w afgańskiej prowincji Helmand. Z podobnymi myślami ćwierć wieku temu, w sierpniu 1988 roku, razem z ostatnimi radzieckimi żołnierzami porzucałem Lashkar Gah, stolicę tej prowincji.
Kiedy w 2011 roku wróciłem do prowincji Helmand wiele się zmieniło. W miejsce nielicznych oddziałów radzieckich żołnierzy wkroczyła wielojęzyczna armada - oprócz Wielkiej Brytanii i USA walczyli tutaj żołnierze z Kanady, Holandii, Danii, Gruzji i Estonii. W operacji wojskowej „Musztarak”, największej w historii ostatniej wojny w Afganistanie, rozpoczętej w lutym 2010 roku w okolicach Lashkar Gah, uczestniczyło 15 tysięcy amerykańskich, afgańskich i brytyjskich żołnierzy. Dwa lata na bezkresnych polach maku, które zastąpiły tutaj zwykłą w czasie „radzieckiej okupacji” pszenicę i bawełnę, trwały walki.
Wydawało się, że tym razem było wystarczająco sił - gigantyczna baza wojskowa Camp Bastion i ogromna baza piechoty morskiej USA - Camp Leatherneck, dawały 40 tysiącom żołnierzy schronienie i były zaopatrywane we wszystko, co niezbędne do zwycięstwa. Jednak 26 października opuszczono na nich flagi NATO, USA i Wielkiej Brytanii. I w tym temacie nie było żadnych oświadczeń zachodnich rządów, konferencji prasowych i nagłówków na pierwszych stronach gazet. Nie było także armii zachodnich dziennikarzy, podobnych do tej, która towarzyszyła nam do granic ZSRR. Było tylko krótkie oświadczenie - odpowiedzialność za bezpieczeństwo w prowincji przekazano 215-mu Korpusowi Afgańskiej Armii. Przy okazji, w latach 80-tych w kontrolowanych przez rząd regionach prowincji były tylko oddziały straży granicznej i wewnętrznych wojsk Afganistanu.
Czy sytuacja radykalnie poprawiła się? Według oficjalnych raportów sytuacja tutaj pozostaje na tyle niebezpieczna, że nawet dokładny termin zamknięcia baz trzymano w tajemnicy ze względów bezpieczeństwa. Teraz istnieją doniesienia, że talibowie nacierają na afgańskie siły bezpieczeństwa w tych samych obszarach, które były ogniskami oporu w latach 1980-tych - Musa Kala, Nauzad, Sangin, Kajaki. Mudżahedini, którzy walczyli kiedyś z radzieckimi wojskami i zajęli teraz wysokie stanowiska w prowincji, wciąż nie potrafią wyjaśnić, dlaczego Afgańczycy w dalszym ciągu walczą ze sobą. Jednak dowódca amerykańskich sił w Afganistanie, generał John Campbell jest przekonany, że afgańska armia będzie w stanie przejąć terytoria odbite jej przez talibów. Ale już teraz, widząc przed sobą przykład Iraku, wielu amerykańskich generałów uważa, że administracja powinna ponownie rozważyć terminy wyprowadzenia.
Do końca roku w Afganistanie zostanie tylko 12500 zagranicznych wojskowych, w tym 9800 Amerykanów. Jest to w tej sytuacji zbyt mało. Warto przypomnieć, że w październiku 1988 roku wojska radzieckie zostały zmuszone do powrotu na północ prowincji Helmand, aby ewakuować oddziały afgańskiego wojska, blokowane tam przez mudżahedinów. Teraz historia się powtarza.
Ale USA i Europa nie chcą ani powrotu swoich żołnierzy do Iraku, ani pozostawienia ich w Afganistanie. We wrześniu źródła Foreign Policy poinformowały, że afgańskie i pakistańskie władze, „które nie są w najlepszych stosunkach ze sobą, teraz wspólnie i potajemnie lobbują Biały Dom, aby na dłuższy okres i w większej ilości zachować swoje kontyngenty w tym kraju, ale nie ma żadnych oznak, aby administracja była gotowa do zmiany swoich planów”.
O co walczyli? Według ministra obrony Wielkiej Brytanii Michaela Fallona, żołnierze jego kraju, którzy oddali 453 żyć w Afganistanie, „stworzyli warunki bezpieczeństwa, co pozwoliło na pierwsze demokratyczne przekazanie władzy w historii tego kraju, i nie dali szansy, aby zrobić z tej bazy placu startowego do ataków terrorystycznych w Wielkiej Brytanii”. Wątpliwe. Nawet były specjalny przedstawiciel ONZ w Afganistanie Kai Eide powiedział, że przedwczesne wycofanie amerykańskich wojsk z Afganistanu narazi na poważne niebezpieczeństwo nie tylko ten kraj, ale także kraje Zachodu.
Nie tylko wycofanie wojsk jest niebezpieczne. W samej prowincji Helmand wojsko Stanów Zjednoczonych pozostawiło afgańskim kolegom broń i sprzęt wojskowy o wartości około 230 milionów dolarów. Dowódca grupy piechoty morskiej w Camp Leatherneck, pułkownik Doug Patterson powiedział agencji Reuter odnośnie tej sprawy: „Daliśmy im klucze”. W Iraku z tych „kluczy” już skorzystano. Tylko zrobili to nie ci, na kogo tak bardzo liczono.
Czytaj dalej:
http://polish.ruvr.ru/2014_10_28/Wyprow ... snie-3283/
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
