forum.nie.com.pl

Hej!- idę w las, wrzasnął Hornet w głąb czeladnej, gdzie pańszczyźniane dziewki deptały kapustę silnymi stopy pod kierunkiem Żony.
Zawinąwszy w węzełek kilka mielonych z ciecierzycy i kawał karkówki bezglutenowej, skierował kroki ku świronkowi, gdzie w czeluściach ukryłbył zacny gąsiorek dekoktu z oblepichy, przysłanej umyślnym przez kniazia Piotra znad Bajkału.
Powziąwszy onego, szedł w stary bór litewski, a oniemiałe zaskrońce i susuły umykały z miłym śpiewem towarzysząc.
Szedł, pogryzając co i raz, to karkówki, to siorbnąwszy dekoktu, to spluwając szczątkami oblepichy.
Zapolujem, westchnął i nagle stanął, jak spod runa wycelowany.
Śtuceram zabaczył!
Obłapiwszy pobladłemi dłońmi skołatany, siwy łeb kiwał się tam i sam, pojękując z cicha, a dwóch jeleni stało osłupiawszy na ten widok niecodzienny.
Słońce ostatnich kresów nieba dochodziło, a Hornet stał i kiwał całym ciałem, aż jelenie kwiczeć ze śmiechu poczęły.
Na forum mi trza, wrzasnął wreszcie półgębkiem i rzut całym sobą wykonawszy, popędził ku zachodowi.
Dniało.

Rośkę postraszyło niechybnie!

Przebiegnowszy jakieś 2 wiorsty Hornet z impetem zajebał w jedyne rosnące w owej puszczy drzewo. Wszelkie gwiazdy mu siem pokazali, łącznie z galaktyką Aldibarana i Ksiżem Południa... Jego ukochana czapka misternie zszyta przez Mirkie z 12653 upolowanych mysich piczek ocaliła ep przed poważniejszymi skutkami. "Jak to dobrze, że mnie BOR nie ochrania..." pomyślał o swym nagłym acz nie dokonanym zejściu śmiertelnym.. "Na Fo mi trza... to moje przeznaczenie..." pomyślał znowu. Ta czynność tak Go zmęczyła, że zasnął nieboga, kiele tego drzewa - a była to mimoza...
Okrutne łomotanie obudziło Horneta, ratując Go przed zamarźnięciem pod mimozom. To myśl mu siem kołatała po zmenczonym muzgu... na Fo mi trza... na Fo...

_________________
Nic nie jest takie, jakim to widzimy...

A puszcza szumiała, bo minister jeszcze całej wyciąć nie zdążył.

To gajowy Marucha lazł był wypełniać ministerialne polecenie......
Zoczywszy gajowego, Hornet, - który po wycięciu łbem w pień mimozy, łaził od godziny wokół drzewa nie mogąc znaleźć wyjścia, - wrzasnął w niebogłosy: - Ratuj pszyjacielu !!!!- od godziny wyjścia znaleźć nie mogę a noc za pasem i wilcy wokolo........!
Ratuj......szeptał coraz ciszej jako że siły powoli zaczynały go opuszczać.......

Zaraza by na was jakaś...

Jam Ci tu, Parafon - rzekł mąż w bieli wyciągnowszy dłoń do zdechłego o małoco Horneta. Pójdź ze mną nieboże, ja Ci ciepłą strawę przygotuję a i ochędożę abyś jak człek wyglądał, a nie jaki ...hacker... I Ksionca Ci zawołam, boś grzeszny jak skurwysyn jakiś.
I do chaty pociągnał truchło nieboże, maściom NaBólDupy nasmarował, a Ksionc nie chujuśki nie przybył z odsieczom duchowom...
I zapłakał Parafon łzami rzewnymi nad truchłem... bo kochał tego Władcę Żylastego Chuja i Strzelca Ruchacza Wiewiurek Wszelakich....
A trucho drgnęło i rzekło - "ić w chuj...".....

_________________
Nic nie jest takie, jakim to widzimy...

Taki porządny wątek zapierdolili badziewiem!
Że też nie ma kary na taki element!

Oczywiście w przykucu.

Postać za oknem z siekierą w dłoni marki Fiskars X25 przyglądała się truchłu i zdębiałemu (zmimozowanemu?) Parafonu. Z wyglądu przypominała nieco takie półkurwypółosła, no takie coś dziwnego ale znajomego. Truchło otworzywszy jedno oko z przerażeniem łypało to na półcośtam to na Parafona, zdając się wołać o ratunek albo dobicie (niepotrzebne skreślić). Parafon skonfudowan nieparlamentarną i nie przystającą do sytuacji odzywką truchła zastanawiał się, czy nie wrazić wskazującego palucha w te oko, ale litość i pragmatyka wzięła górę. "Toż to mój serdeczny Przyjaciel, jak będzie bez oka celował z dwururki do wiewiurek czy innych karpi - nie uchodzi, no nie uchodzi". Tymczasem postać za oknem coraz bardziej kogoś przypominała...
Ksionca nie było, Older też siem okopał na Babich Dołach. SMS wyjaśnił sytuacjem - Ksionc w przykucu sro a Gdański wpadł do Babiego Doła...
Truchło nie dawało za wygraną: "Ić w chuj...." szepło i zamkło oko....

_________________
Nic nie jest takie, jakim to widzimy...