WOJSKOWE ABC
Będzie wojna – straszą nas zgodnie prognozy ekspertów i przepowiednie jasnowidzów na rok 2017. Nie ma sensu polemizować z fachową wiedzą i postrzeganiem pozazmysłowym. Początek roku i fala mrozów skłaniają jednak do podjęcia próby chłodnego uporządkowania niektórych zjawisk i pojęć, które pojawiają się w dyskusjach na temat klimatu bezpieczeństwa, w jakim żyć nam przyszło. Najprościej zrobić to w ujęciu alfabetycznym.
A jak Antoni Macierewicz. Jest asem wojny wyjętym z rękawa przez rząd Prawa i Sprawiedliwości.
Podczas kampanii wyborczej, w ramach dezinformacji mającej zapewne na celu zmylenie potencjalnego agresora, ówczesna kandydatka na szefową rządu zaprzeczyła stanowczo, aby AM miał kierować resortem obrony, dlatego jego powołanie było sporym szokiem.
Już po kilku miesiącach urzędowania pan Antoni oświadczył, że pod jego ręką polska armia zmieniła się z chaotycznej, przeżartej korupcją umundurowanej zgrai w sprawną machinę wojenną. Znamienne, że stało się to bez pozyskania jakiegokolwiek nowego uzbrojenia, bez zmian organizacyjnych i bez rewolucji w systemie szkolenia.
Ostatnim znanym w historii takim cudem przemiany wojska był wzrost potencjału armii francuskiej operującej we Włoszech za sprawą objęcia dowodzenia nią przez generała Napoleona Bonaparte w 1796 r.
B jak Brązowe buty. To charakterystyczny element umundurowania żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego.
Fakt noszenia kiedykolwiek brązowego obuwia do munduru zamknął ostatecznie drogę dalszej kariery w armii kierowanej przez AM. Istnieje teoria, że brązowa pasta służąca do konserwacji butów wojskowych przed rokiem 1989 zawierała toksynę zabijającą prawdziwy patriotyzm i poczucie lojalności względem niepodległej Rzeczypospolitej. Podobno wyjaśnieniem działania tej trucizny ma zająć się Podkomisja MON ds. Ponownego Zbadania Wypadku Lotniczego pod Smoleńskiem.
C jak Caracal. Śmigłowiec francuski, który w liczbie 50 sztuk o mało nie znalazł się w wyposażeniu Wojska Polskiego za skromną sumę ponad 13 miliardów złotych.
Oficjalnym powodem zerwania negocjacji w tej sprawie w październiku ub.r. nie była jednak zawyżona cena, ale fiasko negocjacji w sprawie zabezpieczenia polskich interesów ekonomicznych, skrywanych pod tajemniczym terminem „offset”. Gospodarcza oferta „offsetu” firmy Airbus, warta około 13 mld zł, w ocenie polskiego rządu okazała się gorsza niż brak jakiejkolwiek ekonomicznej rekompensaty ze strony amerykańskiego koncernu Sikorsky, który z pominięciem (choćby symulowanych) negocjacji do końca 2016 r. miał dostarczyć maszyny Black Hawk naszym Wojskom Specjalnym. Nowych śmigłowców nie ma, a MON konsekwentnie skrywa informacje o tym, kiedy, na jakich warunkach i jakie zamierza kupić.
D jak Dowodzenia system. Za tym pojęciem skrywa się nie znana od ponad 25 lat odpowiedź na pytanie, kto ma kierować Wojskiem Polskim, kiedy wybuchnie przepowiadana wojna.
Choć liczba generałów w naszej armii jest większa niż w siłach zbrojnych Chińskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, nie wiadomo, który za co będzie odpowiadał w razie konfliktu zbrojnego. Polskim wynalazkiem jest stałe reformowanie nieistniejącego systemu dowodzenia. Wymusiła to katastrofa smoleńska, w której śmierć ponieśli wszyscy najwyżsi dowódcy naszej armii. Zdarzyło się to po raz pierwszy w ponad 1000-letniej historii Polski. Obecnie w MON trwają intensywne prace nad wywróceniem do góry nogami zalążków systemu dowodzenia, który zaczęto wprowadzać przed trzema laty.
E jak Etaty w wojsku. Szansa dla młodych i energicznych mężczyzn i kobiet. Coraz więcej wolnych etatów czeka już nie tylko dla szeregowców w Batalionie Reprezentacyjnym, ale także na najwyższych stanowiskach generalskich. Wakaty pojawiły się za sprawą masowego exodusu generalicji (patrz hasło – „Generał”), która doszła do wniosku, że nie zamierza odpowiadać za cudzą głupotę, a także obawia się, że zapowiedzi zmian w zasadach przechodzenia na wojskowe emerytury mogą zostać przekute w czyn. To zmusiłoby 40-50-letnich emerytów wojskowych do przystąpienia do rządowego programu 500+. Z drugiej strony zawrotna kariera Bartłomieja Misiewicza od ministranta do ministra w resorcie obrony jest znakiem dla młodszego pokolenia, że brak wykształcenia, doświadczenia i skrupułów nie są przeszkodą w awansach.
F jak Federacja Rosyjska. Państwo budzące coraz większą grozę w naszej części Europy.
I słusznie, bo demoniczny przywódca Rosji Władimir Putin przypomniał światu równie starą, co oczywistą prawdę, że operacji wojskowych nie przeprowadza się dla prestiżu. Armię wykorzystuje się do osiągania konkretnych celów i korzyści, czego klasycznym potwierdzeniem stały się rosyjskie operacje na Krymie i w Syrii. Co bardziej obdarzeni wyobraźnią politycy w krajach nadbałtyckich i w Polsce już czynią przygotowania do działań partyzanckich.
G jak Generał. Najwyższy stopień wojskowy.
Jest przyznawany uznaniowo. Może być nadany pośmiertnie (za zasługi dla CIA awans otrzymał gen. Ryszard Kukliński). Nowym trendem są zapowiedzi pośmiertnego pozbawiania generalskich lampasów (grozi to za zasługi dla GRU generałom Jaruzelskiemu i Kiszczakowi). Ku pouczeniu młodzieży należy przypomnieć, że nawet komuniści, jeśli degradowali emigracyjnych generałów, to zwykle robili to za ich życia. W 1946 r. doświadczył tego m.in. gen. Władysław Anders. Jeśli chodzi o generałów żyjących i pozostających w czynnej służbie wojskowej, to należy rozważyć przyznanie im pokaźnego dodatku za frustrację wynikającą z tego, że cywilne kierownictwo resortu obrony podejmuje strategiczne decyzje dotyczące zakresu ich bezpośredniej odpowiedzialności bez jakichkolwiek z nimi konsultacji. Od objęcia kierownictwa MON przez Antoniego Macierewicza z armii odeszło 26 generałów, czyli co czwarty służący w wojsku. Szczególny niepokój budzi ostatnia rezygnacja Dowódcy Generalnego – gen. Mirosława Różańskiego, który dał się poznać jako oficer szczególnie dbający o przygotowanie swoich żołnierzy do działań realnych, a nie propagandowej hucpy i defilad.
H jak Honor. Według słownikowej definicji stanowi połączenie poczucia własnej wartości z wiarą w wyznawane zasady.
Pojęcie nierozerwalnie związane z wojskiem co najmniej od czasów wojny trojańskiej, która wybuchła z powodu urażonego honoru króla Sparty Menelaosa. Obecnie w Wojsku Polskim obowiązuje definicja ministra Antoniego Macierewicza, według której najwyższym wyzwaniem i honorem „jest wyjaśnienie katastrofy smoleńskiej”. W tej sytuacji pewnym pocieszeniem jest stara wojskowa zasada, że czysta wódka munduru i honoru nie plami.
I jak Informacyjna wojna. W przeciwieństwie do przepowiadanej wojny „twardej”, przed którą jesteśmy ostrzegani, w ogniu batalii informacyjnej znajdujemy się od dawna. Każdego dnia i ze wszystkich stron jesteśmy bombardowani wszystkim, co może podsycić nasze negatywne emocje i zakłócić procesy racjonalnego rozumowania. Na szczęście zagrożenie zostało w porę dostrzeżone w Ministerstwie Obrony Narodowej, które na pierwszą linię wojny informacyjnej wysłało najzdolniejszego współpracownika ministra Macierewicza – Bartłomieja Misiewicza, do analizowania „dezinformacji medialnych wymierzonych w bezpieczeństwo państwa”. Wróg został zidentyfikowany, możemy w 2017 r. spać spokojnie.
J jak JASSM. Za tą egzotyczną nazwą kryje się napędzany silnikiem odrzutowym pocisk manewrujący made in USA.
Pod koniec ub.r. Polska podpisała umowę na dostawę 70 takich rakiet w wariancie ER. Te dwie skromne literki oznaczają wydłużenie zasięgu wystrzeliwanych z samolotów F-16 pocisków JASSM z około 370 do ponad 900 km. Za ponad 830 mln zł nasza armia zyska możliwość atakowania celów znajdujących się daleko w głębi terytorium przeciwnika. Mówiąc wprost, JASMM ER może skutecznie atakować np. wyrzutnie słynnych rosyjskich rakiet Iskander. Do tej pory maksymalny zasięg uderzenia polskiej armii wynosił w najlepszym razie 70 km (wyrzutnie rakiet 122.4 mm WR-40 Langusta z wykorzystaniem pocisków Feniks).
K jak Kuwejt. W tym kraju od pół roku trwa pierwsza misja bojowa naszych lotników latających na F-16. Wprowadzenie tych maszyn przeniosło polskie lotnictwo wojskowe do wyższej ligi działań powietrznych. Po 10 latach szkolenia ich piloci mogą wreszcie się sprawdzić w realnym działaniu.
Do Kuwejtu wysłano cztery F-16, które prowadzą rozpoznanie powietrzne na rzecz koalicji walczącej z ISIS. Polscy piloci wykonują loty zwiadowcze głównie nad terytorium Iraku. Poza tym kilku naszych oficerów oddelegowano do centrum operacji powietrznych w Katarze z zadaniem koordynowania misji naszych lotników. 5 stycznia br. do Kuwejtu udała się druga zmian kontyngentu lotniczego. Do tej pory operacja kosztowała, według nieoficjalnych danych, około 30 mln zł.
L jak Lokalizacja jednostek. Jeden rzut oka na wojskową mapę Polski wystarczy, żeby stwierdzić, że im bliżej wschodniej granicy RP, tym naszego wojska jest mniej.
To spadek po czasach Układu Warszawskiego, kiedy nasza armia miała wspierać atak na Danię, więc jednostki lokowano jak najbliżej spodziewanego teatru działań wojennych. Po 1989r., kiedy liczebność Wojska Polskiego zmniejszono z 400 tys. do 100 tys. żołnierzy, likwidowano jednostki dysponujące najgorszą infrastrukturą, a więc te na wschodzie kraju. Teraz pojawiły się plany zamazania wojskowych „białych plam” na prawym brzegu Wisły. Niektóre kuriozalne, takie jak przeniesienie jednego z batalionów czołgów Leopard z Dolnego Śląska do Mińska Mazowieckiego – bez zaplecza technicznego koniecznego dla sprawności bojowej jednostki pancernej. Za to na Dolny Śląsk trafią żołnierze z Pancernej Brygadowej Grupy Bojowej armii USA, którym najwyraźniej nie przeszkadza oddalenie od Rosji.
Ł jak Łączność. Podstawowe zasady dotyczące łączności wojskowej na polu walki: 1. Przeciwnik cię słucha i namierza. 2. Każda namierzona radiostacja wojskowa zostanie zniszczona. 3. Informacje na polu walki przekazuje się krótko i precyzyjnie, żeby odbiorca nie miał szansy na ich niewłaściwą interpretację. 4. Obowiązuje zakaz podawania otwartym tekstem nazw miejscowości oraz nazwisk i imion żołnierzy. 5. Słów: „powtórz”, „proszę” i „przepraszam” nie używa się podczas wojskowych transmisji radiowych. Z wyjątkiem zasady drugiej i piątej, wojskowe procedury dotyczące komunikacji powinny zaoszczędzić wielu problemów możnym i sławnym tego świata.
M jak Modernizacja. Taaak… Modernizacja techniczna armii jest priorytetem w programie każdego kolejnego ministra obrony.
Co kilka lat przedstawiane są kolejne wieloletnie plany w tej dziedzinie. Łączy je to, że żaden z nich nie został wykonany w znaczącym stopniu. Najbardziej archaicznym sprzętem dysponuje Marynarka Wojenna i obrona przeciwlotnicza. Enklawą nowoczesności w naszej armii są Wojska Specjalne, którym do pełni szczęścia brakuje jednak podstawowej rzeczy – odpowiednio przystosowanych do ich potrzeb śmigłowców nowej generacji.
N jak NATO. Sojusz wojskowy opierający się na zawołaniu bojowym czterech muszkieterów – „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”.
Tym jednym miały być Stany Zjednoczone i bronić reszty przed widmem komunizmu. Jednak w praktyce to owa „reszta” wsparła USA w wojnie z terroryzmem po ataku na World Trade Center 11 września 2001 r. Po upadku ZSRR głównym problemem NATO był brak konkretnego przeciwnika. Wygląda na to, że Władimir Putin na jakiś czas zdjął Sojuszowi Północnoatlantyckiemu ten kłopot z głowy.
O jak Obrona Terytorialna. Tworzony od podstaw nowy rodzaj Sił Zbrojnych. Ma to być ochotnicza formacja, której jednostki będą zabezpieczać działania wojsk operacyjnych; wśród zadań OT wymienia się także działania antydywersyjne i partyzanckie na wypadek wrogiej okupacji. Żołnierze, którzy mają zostać poddani trzyletniemu cyklowi szkolenia, będę wywodzić się głównie z szeregów istniejących organizacji paramilitarnych. Podstawowym oddziałem OT ma być 12-osobowa sekcja lekkiej piechoty, w której znajdą się m.in. strzelcy wyborowi, saperzy i ratownicy medyczni. W planach jest także wyposażenie nowego rodzaju wojsk w granatniki przeciwpancerne i ręczne wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych. Przy szkoleniu OT mają zostać wykorzystani instruktorzy wywodzący się z Wojsk Specjalnych. Docelowo OT ma liczyć ponad 50 tys. żołnierzy, czyli połowę obecnego stanu Wojska Polskiego. Jeśli dożyjemy, zobaczymy, co z tego chaosu się wyłoni.
P jak Przedmurze. Po raz kolejny w historii pojawiają się głosy przekonujące nas o tym, że Polska jest przedmurzem Europy, które ma zatrzymać kolejne niebezpieczeństwo zagrażające Staremu Kontynentowi.
Niezależnie od tego, czy czarne proroctwa na rok 2017 się ziszczą, mamy do czynienia z narastającym kryzysem bezpieczeństwa międzynarodowego. Warto przy tej okazji pamiętać o przestrodze, jakiej udzielił przed laty Stanisław Cat Mackiewicz: Metody prowokacji obcych agentur – najpierw podnieca się uczucia ambicji i dumy narodowej, potem gra się nimi wbrew interesowi danego narodu. W Polsce tego rodzaju metody prowokacyjne sprawdzają się znakomicie.
R jak Rosja. Po zajęciu Krymu i operacji wojskowej w Syrii nie można już zaprzeczyć, że Rosja konsekwentnie stara się odzyskać część dawnej potęgi utraconej po upadku ZSRR.
Dowodem na pogarszanie się relacji Zachodu z Rosją jest umieszczenie wojsk NATO, głównie amerykańskich, w krajach Europy Środkowej – Polsce, państwach nadbałtyckich i Rumunii. Po drugiej stronie trwa formowanie trzech nowych dywizji armii rosyjskiej w zachodniej części kraju oraz eskadr śmigłowców dla Specnazu. Tym wydarzeniom towarzyszy ogromny rozgłos propagandowy, który daje nadzieję, że skończy się na wymianie gestów, a nie ciosów. Bo nie ma wątpliwości, że w razie otwartego konfliktu to państwa Europy Środkowej oberwą najmocniej.
S jak Szkolenie. Obok wieloletniego opóźnienia modernizacji technicznej problem wyszkolenia żołnierzy to największy kłopot polskiej armii.
Kiedy przed 9 laty podjęto decyzję o likwidacji zasadniczej służby wojskowej, „zapomniano” o potrzebie szkolenia rezerwistów. Powołane wówczas Narodowe Siły Rezerwowe mające być wzmocnieniem armii na wypadek kryzysu okazały się kompletnym propagandowym niewypałem.
T jak Terroryzm. Wbrew powszechnemu mniemaniu terroryzm nie jest przekleństwem XXI wieku, ale istnieje od zawsze.
Jego obecna odmiana – terror radykalnych islamistów, to zjawisko, z którym musimy nauczyć się żyć. Przyzwyczailiśmy się do drobiazgowych kontroli na lotniskach, teraz musimy pogodzić się z widokiem uzbrojonych policjantów i żołnierzy na ulicach miast i betonowymi barierami mającymi stanowić zaporę dla desperatów w ciężarówkach. To cena za luksus życia w wolnym świecie. Kwestią czasu jest prawdopodobnie atak terrorystyczny z użyciem broni chemicznej. Głównym orężem terrorystów pozostaje powszechny strach. Jeśli państwa i społeczeństwa mu ulegną, to terroryści wygrają tę batalię.
U jak USA. Stany Zjednoczone tracą swoją ekonomiczną hegemonię, lecz wciąż dysponują największą na świecie siłą militarną.
Gorzej jest z rozumnym używaniem tej potęgi, czego najgorszym przykładem była operacja w Iraku. W miejscu powieszonego Saddama Husajna stworzyła się próżnia, którą wypełnili islamscy fanatycy najgorszego sortu. Wspierana przez USA Arabska Wiosna skończyła się destabilizacją regionu, w którym rozlało się tzw. Państwo Islamskie. To błędy Stanów Zjednoczonych w ich polityce wobec Ukrainy i Syrii dały Rosji szansę na odzyskanie pozycji poważnego gracza w partii światowych szachów. Z polskiego punktu widzenia ważne jest, abyśmy nie dali się sprowadzić do roli pionka, którego można poświęcić w rozgrywce, jaka się obecnie toczy. Wyzwaniem roku 2017 jest to, aby nie dopuścić, by terytorium Polski stało się areną konfrontacji militarnej między Rosją a NATO.
W jak Wojny sztuka. Starożytny chiński strateg Sun Bin, ponoć potomek słynnego Sun Tzu, blisko 2400 lat temu udzielił przestróg, które warto w 2017 r. zadedykować politykom i dowódcom odpowiedzialnym za przygotowanie obrony naszego państwa.
Oto kilka z nich: Jeśli ciągle miota się pomiędzy tym, co słuszne, a tym, co niesłuszne, i podczas planowania jest kłótliwy – może ponieść klęskę. Jeżeli ludzie uważają armię za coś złego – może ponieść klęskę. Jeżeli żołnierze są osamotnieni – może ponieść klęskę. Jeżeli staje do boju, a nie jest przygotowany – może ponieść klęskę. Jeżeli rozkazy są często zmieniane, a masy są rozsierdzone – może ponieść klęskę. Jeżeli w armii panuje dezorganizacja, a masy uważają dowódców i oficerów za niezdolnych – może ponieść klęskę. Jeżeli nie lubi słuchać o swoich wadach – może ponieść klęskę. Jeżeli wybiera nieodpowiednich – może ponieść klęskę. Jeżeli koncentruje się na szkodzeniu innym i polega wyłącznie na fortelach – może ponieść klęskę.
Z jak Zdolności bojowe. Rzeczywista wartość armii nie jest związana z liczbą żołnierzy, czołgów czy samolotów, ale z jej rzeczywistymi zdolnościami bojowymi.
Co na przykład daje posiadanie bomby atomowej, jeśli nie ma się rakiety, którą można ją wysłać przeciwnikowi? Podobnych paradoksów w naszej armii nie brakuje – Marynarka Wojenna nie ma okrętów, które mogą skutecznie prowadzić działania bojowe, Polskie Siły Powietrzne poza F-16 nie dysponują nowoczesnymi maszynami bojowymi, nasza armia nie jest w stanie postawić skutecznej obrony przeciwlotniczej. Na rakiety wystrzelone w kierunku polskich miast można dziś co najwyżej popatrzeć w końcowej fazie ich lotu. Takich braków jest stanowczo zbyt dużo w zestawieniu z dziesiątkami miliardów zł, które w ostatnich latach miały być przeznaczone na wyposażenie naszych żołnierzy w skuteczny oręż.
https://www.webnalist.com/czytaj/wojskowe-abc
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Oni tylko BMW 
