Dwadzieścia lat temu, dwa dni przed wigilią jechałem z pracy do domu.Wsiadając do autobusu, cmoknąłem nieopacznie
na przebiegającego w pobliżu małego kundla - był by wpadł na jezdnię a ruch był spory.
Psiak, jak gdyby na to czekał. Nim drzwi się zatrzasnęły, - już siedziała pod moim siedzeniem.
Wyglądała jak siedem nieszczęść, mokra, brudna i z uszami jak Likaon. Przed wejściem do domu myślę sobie;
Obaj wylądujemy na dworze.........syn miał uczulenie na sierść.......!
Ale na widok tej zmokniętej kulki z takimi uszami, - w mojej przemocy domowej obudził się instynkt macierzyński
i po czterech dniach doprowadzania suni do stanu używalności, skończyły się dyskusje, kiedy ją do schroniska oddamy.
Nawet organizm syna przestał reagować na psisko.
Była z nami 10 lat. Zabił ja nowotwór zwany dziąślakiem.
Do dziś jak ją wspomnę to mi świeczki w oczach stoją..........

Najlepszy prezent pod choinkę jaki kiedykolwiek dostałem.......!