viewtopic.php?f=9&t=381&p=182012#p182012Czarna_Mańka pisze:
po prawej - Wzgórze Partyzantów (Liebichs Höhe, Taschenbastion) , w krzakach siedzi Barycki, wózek gdzieś ukrył
W prawo od schodów, tam gdzie wtedy rosły drzewa w 1964 roku stał sobie wózeczek z lodami na patyku, a jeszcze bardziej w prawo, jakie 100 metrów, był (do dzisiaj jest) przystanek tramwajowy z którego całą kasą z panią nauczycielką mieliśmy jechać na wycieczkę do ogrodu botanicznego, a ja sobie poszedłem ukradkiem kupić loda, klasa już pojechała tramwajem, a mi nie chciało się wracać na przystanek, tylko poczekałam sobie na następny dokładnie w tym miejscu, co ten na zdjęciu, aby sobie do niego wskoczyć, a w tym miejscu tramwaj był już mocno rozpędzony, a ja wyniośle podszedłem sobie do torowiska i kiedy mknął przede mną, chyciłem za drążek, nogi natychmiast wyrwało mi do góry, a dłonie nie wytrzymując obciążenia, otworzyły i w tym jedynym maciupeńkim ułamku sekundy zdążył jeden człowiek złapać za przegub i wciągnął mnie na pomost, gdyby nie ten człowiek, w następnym ułamku sekundy tramwaj przejechałby po mnie, no a wtedy obciąłby to, co tyle radości, marzeń i nadziei daje tu dzisiaj naszym pięknym Paniom upojonym winem. Tak więc, stare kurwy, powinnyście być wdzięczne temu człowiekowi za tę niewyobrażalną radość, którą to tylko dzięki niemy macie. Wydaje mi się, że powinnyście napisać jaki liryczny wiersz o Waszym cudownym dobroczyńcy.
Adam Barycki
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
