forum.nie.com.pl

Wiesz, nie chciał bym operować takimi materiałami, które mają siłę kruszących, a eksplodować mogą od płomienia, uderzenia...albo nawet samorzutnie. Łatwe w produkcji, ale cholernie niebezpieczne. Skład takiej amunicji, to tykający zegar katastrofy. To wolałbym już trójazotan gliceryny(tzw"nitrogliceryna"...w temperaturze pokojowej trzeba uderzenia młotkiem w kroplę na twardym podłożu(kowadło), by nastąpiła eksplozja(przetestowane wielokrotnie). Nooo...gorzej po podgrzaniu...na ciepło wystarczy drobne potrącenie.

Moje doświadczenia z kwasem pikrynowym (TNF) wskazują, ze podobnie jak TNT eksploduje od uderzenia w jedno gramową próbkę na kowadle młotem o masie 5 kg z całą siłą na jaką stać 17-latka...
Pikrynian ołowiu/amonu... no to było gorzej, wystarczał młotek 1-kilogramowy upuszczony z wysokości powyżej metra. (to samo dotyczy trójazotanu glicerolu.)
Jednak w mieszaninie amonitowej - po uderzeniu (jak w próbie pierwszej - próbka w gilzie papierowej)następował zapłon a nie eksplozja. To samo dot. trójazotanu.
A w stalowym korpusie od magnezji detonuje nawet TNT stabilizowany (artyleryjski.) Temp. 5 tys. stopni i ciśnienie punktowe 500 atm - w zupełności wystarcza. Na powietrzu ta sztuczka się nie udaje jednak wystarczy blaszana gilza z pokrywami...

W zamkniętym korpusie od płomienia eksploduje nawet trójazotan glicerolu...oczywiście w mieszance, np w postaci nasiąkniętej"nitrogliceryną" bawełny...bo sama"nitrogliceryna jest niepalna, to płynny utleniacz. Palą się tylko materiały organiczne nasiąknięte "nitrogliceryną". To wykorzystywaliśmy czasem jako lont...bo tak spala się np uformowany w sznurek każdy kawałek waty, czy płótna namoknięty "nitro"...pali się, jak ścieżka prochowa. Wybuch w zamkniętym cylindrze, bez detonatora, rozpoczyna się pod wpływem temperatury i wzrostu ciśnienia...jak w każdym ładunku z mieszanki paliwo-utleniacz, z tym, że jest dużo silniejszy, bo towarzyszy mu, zainicjowana wybuchem(czy raczej samym wzrostem ciśnienia) właściwa detonacja reszty materiału.

Naprawdę???


Przyjrzyj się wzorowi sumarycznemu - mamy naturalnie 3 grupy NO2, które mają działanie utleniające ale również 3 atomy C (węgla) i 5 atomów H (wodoru) który ,,z dziką ochotą"" zareaguje z tlenem czy tlenkami azotu.
Udar zapoczątkowuje reakcje wybuchu, która składa się z dwóch procesów - rozpadu związku i następującej natychmiast po tym reakcji spalania produktów z wydzieleniem olbrzymiej dawki energii która zmienia wszystko co pozostało w kule gazu o dużym ciśnieniu i temperaturze (fala uderzeniowa eksplozji).
Wypełniacze stałe (jak wspomniana bawełna (czy trójazotran bawełny) mają za zadanie jedynie jedynie zmniejszyć czułość nitrogliceryny na narażenia mechaniczne, czyniąc ja bezpieczniejsza w użyciu i... naturalnie zwiększają energie wybuchu dokładając do niego własne produkty rozkładu i spalania. Takie wypełniacze mają ta właśnie przewagę nad obojętnymi - jak ziemia okrzemkowa.

Zgadza się. Sama "nitrogliceryna", proces jej rozkładu(także detonacji) wygląda tak 4C3H5(ONO2)3 → 6N2↑ + 10H2O↑ + 12CO2↑ + O2↑ Wśród gazowych, obojętnych produktów reakcji jest też tlen! Dlatego mówimy, że ma dodatni bilans tlenowy. Gorące gazy powstałe po eksplozji nie zawierają żadnych palnych związków organicznych(jak w wypadku trotylu), dlatego nie daje płomienia wtórnego, żadnej kuli ognia...tylko krótki, biało-błękitny błysk, jak błysk flesza. Jeśli w mieszance było cokolwiek palnego, to w temperaturze eksplozji zostało to momentalnie spalone...dlatego mówi się, że nitrogliceryna nie zostawia śladów. Po eksplozji można jedynie stwierdzić, że była to nitrogliceryna i nic ponad to..."końce w wodę". Nawet fragmenty zapalnika nie istnieją...chyba, że jako rozpylone tlenki metali. Oczywiście dotyczy to czystej nitro, bo mieszanki, jak dynamit, to inna sprawa, zależy od domieszek. Dodatni bilans tlenowy daje możliwość zwiększenia energii wybuchu przez dodanie domieszek organicznych, lub np aluminium, które spalają się w nadmiarze tlenu podczas eksplozji. Ogólnie mówiąc, to czysta nitrogliceryna stanowi wzorzec do porównywania materiałów wybuchowych kruszących...do czasu, zanim powstał RDX (heksogen), był to wzorzec nieosiągalny dla wszelkich materiałów wybuchowych. Pod względem szybkości fali detonacji, lub energii detonacji(wydęcie w bloku ołowianym), nitrogliceryna biła na głowę wszystko. Obecnie już tak nie jest...po heksogen, oktogen, czy HNIW przewyższają nitroglicerynę, będąc jednocześnie bezpieczniejszymi i wygodniejszymi w użyciu materiałami.

Właśnie ze względu na pewną ,,nadwyżkę'' tlenu wchodzi w skład paliw rakietowych, materiałów miotających... I jeszcze jedna cecha która powoduje szerokie zastosowanie od szybkich po powolne materiały wybuchowe - nie ulega reakcji lawinowej jak większość współczesnych materiałów wybuchowych opartych o proces nitrowania.

Ma wiele zalet...jako płyn wszędzie ją wstrzykniesz, możesz zastosować ją jako zwykły lont...wyobraź sobie, że akurat skończył ci się"sprzęt"(bywało). Bierzesz, co masz pod ręką...papieros...moczysz w nitroglicerynie, odciskasz palcami nadmiar, wyjmując filtr papierosowy...na miejsce filtra wkładasz spłonkę, a gotowy detonator umieszczasz w pozostałym ładunku. Sprawnie i szybko. Wystarczy zapalniczka, lub żar z drugiego peta...i dobry charakter w nogach, bo papieros nasycony nitro, to jak opóźniacz granatu...masz tylko parę sekund. Po drugie...jeśli połączysz ładunki, w podobny sposób zrobionymi, identycznymi lontami...np z nasyconej "nitro" bawełny, zwykłego sznura, czy linki....to będą one już lontami detonującymi. Jest wiele kombinacji, zależnych tylko od pomysłowości.

kiedyś to było fajnie, baby na loncie detonującym kalesony wieszały....

Turcy chyba do dziś tak mają. Czasem który włoży te gacie razem z lontem i: "Cooo...!? Ja nie zrobię salta z podwójnym Tulupem??? Potrzymaj mi kebaba!"