Gówno się znacie na kiszonkach.
A lubelski niech se da jaja podeptać. Też mu skisną.

Ale nie o tym chciałem...
Dzisiaj karkówka.
Inspirował mnie ten przepis:
http://smacznapyza.blogspot.com/2012/06 ... zen-z.htmlI wiecie...generalnie kuhażem może zostać każdy idiota. Przepisów w necie tony. Tylko wybierać i kucharzyć.
Jednak cały pic polega na tym, że należy wejść z surowym mięsem w koniunkcję, taką mentalną więź...Ono musi do nas przemawiać, a my musimy rozumieć jego potrzeby.
Takie mięso nam powie ile potrzebuje soli, pieprzu, czosnku, kardamonu....Ile chce być pieczone, czy gotowane.
Talęt taki, dany nielicznym na przestrzeni dziejów przez matkę naturę, nazywamy cibuspatią.
I takim właśnie cibuspatą przez duże C jestem ja.
Olałem przepis ze strony, położyłem rękę na kawałku padliny i ono przemówiło do mnie:
- Zanim zatopisz swe zębiska z licznymi ubytkami w mą strukturę białkową weź łyżkę albo dwie oleju i rozbełtaj w niej półtorej łyżki Vegety, cztery zmiażdżone ząbki czosnku, łyżeczkę kolendry, dwie łyżeczki czosnku niedźwiedziego i łyżkę papryki słodkiej. Powstałą papką nasmaruj i wsadź na godzinę do lodówki. Poczem piecz w naczyniu bez przykrycia przez 20 minut w 200 stopniach, a dalej przykryj i podlej szklanką wody w 150 stopniach trzy godziny. Tylko bacz aby temperatura w środku piekarnika miała 150 st. Wsadź osobny termometr. Nie ufaj piekanikom. No i tak zrobiłem.
Za godzinę opierdolę z ziemniaczkami polanymi wytworzonym sosem i ogóreczkiem samorobnym, kruchym jak skarpety spawacza po miesięcznym pobycie w zęzie.
P.S.
Tak, ogórki mam samorobne.
Kapustę kupuję w oszą.
-