Nieuchronnie zbliża się koniec roku i nachodzą mnie refleksje z gatunku ,,ile jeszcze będzie mi dane".
Ludzie prości, słabo piśmienni, naświetleni elektrycznym łukiem lub z Chajnówki, nie zauważają tak bardzo symptomów przemijania jak ja- struktura wrażliwa, pełna wrodzonego cherubinizmu i zbliżona do ideału.
Ile odbyłem stosunków a ile jeszcze odbędę i czy do statystyki można zaliczyć jednorazowe,,wszedł-wyszedł" oraz czy wtedy już nastąpi podbój kosmosu przez dużą, ludzką grupę?
Patrząc na ugotowaną, dużą marchewkę, którą ta kobieta z kuchni postawiła przede mna na talerzu zastanawiam się, czy tez tak macie i czy natrętne pytania w waszych głowach, niczym ćmy, kłębią się nachalnie gdy jecie marchewkę gotowana.
I o tych stosunkach.
Tylko rzeczowe odpowiedzi albo wypierdalac do baryckiego.
Aha- i żadnych linków bo zelżę.
