barycki pisze:
Ot, kanalie, w dupie mam pomyślność i zdrowie, ja chcę dalej cierpieć za ludzkość i być chorym. Cierpienie uszlachetnia, a niejednej tu plugawej kanalii marzy się odarcie mnie ze szlachetności, abym się nurzał w obrzydliwej brei szczęścia i radości. Ale wszechmogący i dla mnie łaski pełen, na tym oceanie cierpienia i dla mnie od czasu do czasu z otchłani odmętów wynurza się wysepka błogości – choroba. Nie ma na tym świecie nic bardziej błogiego od gorączki, ciało, jak z waty, omdlałe, a w duszy błogość sama, jak po morfinie, a nawet jeszcze bardziej błogo. Dlatego plwam na Wasze perfidnie plugawe życzenia, jednak nie odpłacę Wam kanalie tym samym plugastwem, a dobrem płynącym z mojego szlachetnego serca – życzę Wam najokropniejszych nieszczęść i najstraszniejszych chorób.
Adam Barycki
Kurwa, Barycki, po chuj życzysz czegoś, z czym do czynienia mamy codziennie?