Kod:
Martyna Kraus 19.12.2016 15:24
Lepiej, żeby kobiety nie wchodziły same do kawiarni, lepiej, żeby nie piły kawy w miejscowym bistro, żeby z nikim nie rozmawiały, żeby nie chodziły wieczorem po mieście. Niech będą jak najmniej widoczne. Tylko wtedy będą bezpieczne
W Sevran, pod Paryżem, niedaleko lotniska Charles de Gaulles jest pewien bar, w którym mężczyźni piją kawę i herbatę miętową, grają w karty, czytają gazety i obstawiają w wyścigach konnych. Barów takich we Francji, szczególnie na przedmieściach, gdzie dominuje Islam, jest wiele, łączy je jedno, kobiety nie są w nich mile widziane.
W naszym kraju istnieją miejsca, w których kobiety nie są akceptowane – mówiła w styczniu 2016 Pascale Boistard, francuska sekretarz ds. praw kobiet
Jej słowa zostały przywołane w pierwszym tygodniu grudnia br. w telewizji publicznej France 2, tuż przed emisją reportażu Caroline Sinz, która z ukrytą kamera udała się do wyżej wspomnianego baru. Pokazała, że to, co mówiła Boistard, jest prawdą. Materiał wywołał sporo kontrowersji, jednym przedstawiona w nim Francja wydała się „przerażająca”, inni twierdzą, że dziennikarka zrobiła „odważny reportaż”.
Kobiety najlepiej wymazać
Lepiej, żeby kobiety nie wchodziły same do kawiarni, lepiej, żeby nie piły kawy w miejscowym bistro, żeby z nikim nie rozmawiały, żeby nie chodziły wieczorem po mieście. Niech będą jak najmniej widoczne. Tylko wtedy będą bezpieczne – to można wywnioskować z krótkiego dokumentu. I kobiety robią to. Słuchają się, bo się boją:
Nie maluję się, noszę długie bluzki, nie noszę spódnic. Ze strachu. Po prostu się boję – wyjaśnia przed kamerą mieszkająca na przedmieściach Lyonu młoda Francuzka, a jej wypowiedzi przywołują na myśl opisy z "Uległości" Michela Houellebecqa
Ale nie wszystkie kobiety już się poddały. Na przedmieściach Paryża, Lyonu, Aubervilliers i Tuluzy działają organizacje walczące o prawa kobiet, jedną z nich jest „Brygada Matek” („La brigade des mères”) – organizacja założona przez kobiety, które chcą bronić laickości. Jej członkinie walczą o równouprawnienie i ochronę swoich dzieci przed zaciągnięciem ich w szeregi dżihadystów. Na jej czele stoją Nadia Remadna i Aziza Sayah, to między innymi one z ukrytą kamerą poszły do „baru tylko dla mężczyzn”, który zgodnie z obowiązującym we Francji prawem nie ma racji bytu.
„Lepiej, gdyby panie poczekały na zewnątrz” – mówi właściciel baru, gdy Remadna i Sayah wchodzą do środka. „To nie Paryż” – dodaje podśmiewając się. „Ale Francja” – kobiety nie poddają się.
„Jest pani w 93 dzielnicy (potoczna nazwa departamentu Seine-Saint-Denis – przyp. red.). Tu jest inna mentalność” – kontynuuje właściciel. „A gdyby pana kuzynka albo przyjaciółka, albo żona chciała wyjść na kawę?” – pyta Remadna. „Moja kuzynka jest w domu. Niech sobie robi, co chce, ale nie w moim towarzystwie” – kwituje mężczyzna.
Aktywistki wychodzą z baru, bo mężczyźni nie pozwolili im usiąść. To nie pierwszy raz, gdy je obrażano.
Wszystkie ugrupowania polityczne przeciw dyskryminacji
Tam, gdzie mieszkają Remadna i Sayah, już nie jeden raz próbowano je zastraszać. Z dalszej rozmowy kobiet dowiadujemy się, że ich zdaniem zachowanie mężczyzn podyktowane jest tradycją, kulturą i religią, w jakiej żyją. Remadna opowiada, że po zamieszkach na przedmieściach w 2005 roku mężczyźni przejęli niejako kontrolę nad miastem.
To oni, a konkretnie Islam, dyktują zasady, jakie obowiązują w Sevran. Sayah podkreśla, że islam stał się dla niej niczym kodeks karny, któremu musi się podporządkować, to on wyznacza to, co jej wolno, a co nie.
„Od zamieszek w 2005 r. media bardzo rzadko odwiedzają paryskie przedmieścia, a tu dokonuje się dyskretna rewolucja. Mężczyźni chcą drastycznie ograniczyć prawa kobiet, a one w strachu przeciwstawiają się dyskryminacji. Kobiety z wszystkich ugrupowań politycznych jednoczą się w walce o swoje prawa” – wyjaśnia Sinz i zapewnia, że pokazując materiał, nie chciała rysować karykatury francuskich przedmieść.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
