barycki pisze:
Mowę mi odjęło, Panie Ladaco, wiedziałem, że nie jest dobrze, ale nie, że aż tak bardzo niedobrze. Pani Agafia jest symbolem współczesnego okaleczenia umysłowego, to inwalida nierozerwalnie przywiązany do wózka indoktrynacji, to jak z przerwanym rdzeniem kręgowym, bez wózka już się nie da.
Adam Barycki
Edziu miał warsztat samochodowy, nie wiem jak do tego doszło, że go miał, w każdym razie mechaniorem był dobrym. Legendy głoszą, że brał auto na słuch, za dużo nie kroił(ludzki był i wypić lubił), a kiedy brakowało roboty w warsztacie , dokonywał napraw w zakładach i spółdzielniach. Przy okazji ''zaopatrywał'' się w owych zakładach w narzędzia, śrubki, przeprowadzał różnorakie, ale zawsze korzystne dla siebie transakcje, najmował się do kolejek, a żona przedszkolanka i obiad przynieść do domu potrafiła. Dwójeczka drobiazgu, 2 pokoje w bloku, kiełbasa w lodówce, wódka na stole-jednym słowem żyli jak pączki w maśle. Edziu trochę boksował, wyboksował nawet jakieś lokalne tytuły w wadze piórkowej, a podczas jakiejś popijawy i pana władzę. Taki afront nie mógł przejść bez echa, więc Edek miał od tego czasu przejebane i wraz z innymi zaczął krzyczeć ''przecz z komuną''.
Wykrzyczał, nadeszły zmiany..
Skonczyły się darmowe obiadki i części. Auta trochę bardziej skomplikowane i choć ich liczba rosła roboty było mniej. Edziu nie chciał zrozumieć, że trzeba było zakładzik doinwestować, bo po co inwestować, skoro stary znajomy polonezem przyjedzie i butelczyną zapłaci. Do tego źli policjanci uwzięli się na warsztat i od czasu do czasu szukali w nim bóg wie czego. No, ale i tym nasz bohater się nie martwił, bo jeszcze rok, dwa, a wróci w rodzinne stronny, na Majdan i będzie gospodarzył.
Ileś lat huśtało, aż zjawił się komornik i łapę na warsztacie położył. Potem położył na chałupie, żona zmarła na nieleczoną cukrzycę, a Edziu pomieszkuje gdzieś u Albertów. Czasem spotykam go na targu, dorabia sobie do emerytury pomagając badylarzom( za nalewkę) i godzinami dyskutuje o cudzie centralnie planowanej gospodarki. Z młodzieńczym błyskiem w oku opowiada jak to oddychał pełną piersią, a nawet raz na Rosiewiczu byli, bo małżonka przyniosła bilety z pracy. O tym, że wtedy państwo dało mieszkanie, a teraz zabrało. Tam się człowiek zakręcił, siam i jakoś się kulało, a państwo kwitło i snuło ambitne plany. Kiedy ktoś powie Edziowi, że warsztat i mieszkanie mu zabrali, bo latami nie płacił podatków, czynszu itd. zawija suchą piąstkę i chce lać po mordzie, charakterny pozostał.
Edziu wyszedł z PRl-u, ale PRl z Edzia nigdy. To samo jest z Panem.
O smutnym stulejarzu nie wspomnę, bo będzie, że zazdroszczę Panu fanów
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
