|
Wybaczcie, że wkręcam się w ciekawie zapoczątkowaną przez Golema, może rozwojową dyskusję. Ale chciałem zostawić właśnie dziś (jutro będzie po okazji) pewien ślad.
Zacznę od banału, że dziś mamy w naszej kulturze taki szczególny dzień. Dzień w którym większość z nas ostro hamuje w pogoni za różnościami, i chciał-niechciał z pamięci wyciągana jest przeszłość. Jakąś część z tej większości dopada może nawet refleksja nad życiem, po cholerę ono i co zrobić z jego ciągiem dalszym. Ale większość z tej dla odmiany części, rozpatruje to personalnie, a nie w kategoriach społecznych.
A jest o czym myśleć. To kim jesteśmy wydaje się być na nas dziedzictwem naszych rodziców i psikusa przyrody. No może z wyjątkiem tych z nas, którzy mają tak skrajnie przerośnięte ego, że wydaje im się ,... że się sami stworzyli, ukształtowali i tylko sobie zawdzięczają swoją mądrość ( w rzeczywistości zaś egoistyczną głupotę) i całą resztę z tego wynikającą. Zapominamy o oczywistości, że nasze dzisiejsze życie, jego poziom, to wynik gigant summa summarum przeszłości - nie tylko naszej. Przeszłości w której są na 100% i elementy niechlubne, wstydliwe. Dla przykładu weźmy takiego współczesnego Francuza, obywatela Republiki Francuskiej. Znamy szczytne przypisane jej hasła - wolność, równość i takie-tam. Dumnej, zarozumiałej Francji,której prezydent kazał nam Polakom siedzieć cicho.
Po co to wszystko piszę, i dlaczego akurat o Francji....i to w tym wątku?
Przez przypadek dowiedziałem się , że właśnie dziś 1 listopada Algieria obchodzi 62 rocznicę rewolucji, powstania zbrojnego przeciwko okupantowi - Republice Francji. Po ośmiu latach walk i stracie ponoć sięgającej 1,5 mln mieszkańców, Algieria zrzuciła jarzmo francuskiego niewolnictwa. Pytanie- czy przeciętny Francuz- Frank, zdaje sobie sprawę z tego, że jego wysoki standard życia po części jest wynikiem wyzysku (w tym i zbrodni) praktycznie połowy Afryki Północnej, Indochin i ... nieszczęsnej Syrii, o której tu wiele piszemy.?? Wątpię. Barbarzyństwo Francji w latach 50-tych XX wieku w Algierii przez kilkadziesiąt lat w przestrzeni publicznej było tematem tabu - czyli dopuszczono się kolejnej parazbrodni, zbrodni przemilczania.
Wybaczcie powtórnie, jeśli przynudzam, ale mnie zbiera się na nudności jak słyszę a zatroskaniu zachodniego świata, w tym właśnie i "humanizmu" Francji, sytuacją w tejżesz Syrii. A obwiniają Rosję, która broni się przed takim "humanizmem",.. wie, że ta dżuma jest niebezpiecznie blisko jej granic. Wiem, że element hipokryzji jest niekiedy narzędziem gry prowadzonej nieuczciwie w naszym ludzkim współzawodnictwie, ale trudno się z tym pogodzić.
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
