beton pisze:
a tak na marginesie, to ja ci wspolczuje serdrcznie, zyc w ciaglym wstydzie tak dzien po dniu
ja takiej traumy bym nie zniosla, ja bym sie na line rzucila

Pani Beton, gdyby kiedy miała Pani okazję, to w Monachium jest polska knajpa dla niewstydzących się polskich patriotów, do której z dumą mogłaby Pani zaprosić swoich cudzoziemskich znajomych. Na winklu głównej ulicy z uliczką w której mieści się to zacne siedlisko dumy polskiej, stoi gablota, w której za matową od brudu szybą wisi dumnie flaga i godło dumnych Polaków. W gablocie jest ze dwie szufelki zdechłego robactwa zgromadzone co najmniej z ostatnich dziesięciu lat, dumne kolory narodowe pod dziesięcioletnią warstwą brudu przemieniły się dumnie w ciemnobordowy i ciemnopopielaty. No, ale idźmy dalej ku dumie polskiej, witryny jak szyba gabloty – matowe od brudu. No i oczywiście dumny środek, lepiące się od brudu gumoleum i cerata na stołach. Zapach również dumnie swojski, polski, można się nawąchać do woli. Kiedy już wejdziecie Państwo do środka i nasyceni dumnym zapachem zamówicie kawę, aby czym gorącym spłukać z gardła patriotyczne zapachy, to wtedy właściciel, wielki dumny patriota polski, powie Pani, że to nie jest jakaś tam kawiarnia, a restauracja i musicie Państwo zamówić dumne polskie pierogi (paskudna mrożonka nadziewana pasztetówką z Peny). Kiedy już dumnie podadzą Wam pierogi, możecie Państwo za moim przykładem zapłacić i już nie dumnie, a skromnie tylko, poprosić dumnego polskiego szefa, aby je wyrzucił do śmieci, co chętnie zrobi zanosząc je na zaplecze i zaraz podając na inny stół. Po tak dumnie spędzonym czasie w tak dumnym miejscu, niech Pani zapewni swoich cudzoziemskich znajomych, że jest Pani dumna, a jeżeli znajomi będą się za Panią wstydzić, to niech Pani im dumnie zaproponuje, aby rzucili się na linę. Acha i niech Pani tylko na moment nawet nie zostawia torebki, bo nie będzie Pani miała czym za polskie pierogi zapłacić dumnemu polskiemu restauratorowi.
Adam Barycki