barycki pisze:
Parafon pisze:
A dzień doberek Wsiem!
Do mnie, stara kurwo, mówi się – dzień dobry Szanowny Panie Barycki – a jak nie, to w mordę, kanalio plugawa. Myślałem żeś Pan się utopił w sztormie na Darginie, mieliśmy się tam spotkać, a Pana nie było, ja z wnukiem z poszarpanymi sztormem żaglami szukaliśmy Pana w pianie wzburzonych fal, ja już chciałem zrezygnować, ale mój wnuk mówi – jak to dziadku, przecie nie możemy zostawić Pana Parafona na pastwę żywiołu, musimy uratować twojego przyjaciela, bo jak uciekniemy, to jak potem będziemy się golić przed lustrem? No i co miałem zrobić, jak mam tak durnego wnuka? Musiałem narażać życie, dla Pana, stara kurwo.
Adam Barycki
A Dzień Dobry Stara Kurwo Barycki Żabi Pomiocie!
Na Darginie siem nie spotkaliśmy bo sama myśl o wejrzeniu w Pana zaropiałe ślepia przeżarte syfilisem i ebolą spowodowała, żem siem przeniósł na południową stronę i oddawałem się uciechom doczesnym na Niegocinie i przyległościach (tak reszta załogi zadecydowała) i dlatego piłem z radości na wszystkich kejach
Gratuluję Panu wnuka, ale wnukowi współczuję dziada
Pamiętaj kanalio, co się odwlecze to nie uciecze - ja jeszcze na Ciebie zapoluję na Mazurach
