forum.nie.com.pl

Pani Agafio, jak boga kocham, to nie byłem ja, ja całą noc grałem u Wasyla w karty, jego mama może poświadczyć.

Adam Barycki

ależ Państwo - Agafia i Ksionc sobie podyskutowali.... ojej....
Ludzie ogarnijcie się, włączcie jakieś ignorowanie, albo wyniosłe lekceważenie albo co...

Nie kocham banderowców, o nie. Trzykrotnie o mało co nie zamordowali mi mamy. Dwukrotnie uratowali ją Ukraińcy (tak, tak), za trzecim razem banschutze (tyz piknie, nie?!). Nie, nie nienawidzę Ukraińców czy Niemców chociaż jedni i drudzy wyrządzili nam wiele złego. My Ukraińcom za II Rzplitej również. Gwałt się zawsze gwałtem odciska i zawsze znajdą się tacy co ludziom prostym namieszają w głowach.
Dużo ich teraz u nas. Sporo w Krakowie, pracują, chcą przeżyć, pomóc rodzinom, uciekli przed wojną i nędzą.
Rosjanie to osobna sprawa, kocham naród rosyjski, ale nikt mnie nie zmusi abym kochał czy szanował tego skurwysyna Stalina, który Rosjanom wyrządził jeszcze więcej złego niż Polakom. Był paranoikiem i potworem, na pewno nie można go równać z Hitlerem, to nadużycie i to grube, który był jeszcze gorszym potworem. Cóż czasem aby wykończyć potwora trzeba na niego mocniejszego. Jak powiedział Churchil; "Gdyby szatan mógł pomóc w walce z Niemcami wysłałby misję dyplomatyczną do piekła".
Faktem jest, że oprócz tego, że Stalin był paranoikiem i potworem to zarazem był wybitnym na owe czasy mężem stanu, ale tak to jest czasem z owymi "wybitnymi". Znamy takich z historii i bywa, że są podziwiani do dzisiaj, a że pozostawili za sobą stosy trupów, no cóż, takim jak Barycki to nie przeszkadza, oni tworzyli przecież "cywilizację".

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

Kurwa dlaczego nie mam żadnego bohatera między przodkami?.Albo chociaż ofiary.

_________________

Panie Stary, załóżmy, że z zastępcy awansuje Pan na dowódcę pułku, a tu wybucha wojna i Pański pułk ma osiągnąć określony cel na linii frontu, no, ale ten cel wymaga ofiar (chyba nie zacznie mnie Pan przekonywać, że na froncie można przeprowadzać operacje wojskowe bez ofiar) i to Pan musi zdecydować, który batalion poświęcić dla ratowania trzech pozostałych. I jak to tak, Panie Stary, Pan zgodziłby się być potworem, paranoikiem, który ubzdurał sobie, ze może decydować o czymś życiu i śmierci? A może Pan jest dobrym człowiekiem i zaciągnął się do wojska, bo myślał Pan, że w wojsku tylko wódkę się pije i w ogóle nie zdawał sobie spawy, że w wojsko zabija ludzi i nie tylko wrogów, ale musi posyłać na śmieć swoich żołnierzy? To jak to jest z Panem, Panie Stary, jest Pan szlachetnym głupkiem, czy pierdolonym paranoikiem, który ubzdurał sobie, że może decydować o życiu innych ludzi?

Adam Barycki

Panie Barycki, w zasadzie założyłem sobie, że z panem dyskutował nie będę, ale w tym wypadku odpowiem, ale nie będę kontynuował do znudzenia. Nie wiem czy przypadkiem, ale trochę pan trafił bo wiem coś niecoś o dowodzeniu; przez trzy lata bylem z.cą d.cy pułku zmechanizowanego. Gdyby pan dowodził przynajmniej plutonem, wiedział by pan, że inne jest dowodzenie ze szczebla pułku, a inne ze szczebla dowództwa wojsk. Wojna oczywiście wymaga ofiar i każdy dowódca wysyłając żołnierzy do boju misi liczyć się ofiarami. Pytaniem jest czy ofiary te będą sensowne, na właściwym poziomie, czy bezsensowne doprowadzające do paraliżu operacyjnego i klęski.
Prawda jest taka, że ZSRR do odzyskania inicjatywy czyli praktycznie do bitwy na Łuku Kurskim (bitwa zimowa pod Moskwą i odrzucenie Wermachtu jeszcze nie przesądzały o wyniku wojny), ponosił na frontach klęski. Szczególnie w 1941 r. na Ukrainie ponieśli straszliwe straty. Rozbite i zniszczone całe armie, setki tysiące poległych i wziętych do niewoli (ok. 600-700 tys bo z głowy, ale dane są prawidłowe) i to w samej operacji kijowskiej, a co mówić o innych frontach. Winę ponosi kilka czynników; przede wszystkim dowodzenie "na sztywno" przez sztab generalny tzw. "stawkę" i bezpośrednio przez Stalina, który w ogóle dowódcą był raczej kiepskim. W warunkach nowoczesnej wojny przy inicjatywie narzuconej przez nieprzyjaciela z użyciem szybkich związków pancernych, wyprzedzających i okrążających całe zgrupowania ("kotły") przy panowaniu Niemców w powietrzu. Naczelni dowódcy ACz. w Moskwie tkwili mentalnie korzeniami w I w.św., w wojnie okopowej, pozycyjnej. Spotkali się całkiem nową formą walki opracowaną przez gen. Heintza Guderiana która w wojskach zmechanizowanych jest stosowana do dzisiaj. To "Szybki Heintz" opracował formy nowoczesnej wojny. Zastosowane z powodzeniem we Francji, "radzieccy" nie wyciągnęli żadnych praktycznie wniosków. Nie zostawiali inicjatywy dowódcom frontów. Rozkaz Stalina "ani kroku w tył, walczyć do ostatniego naboju" skazał na unicestwienie całe armie. Sprawdziło się to jedynie w Stalingradzie, ale tam nie było innego wyjścia, zresztą inna była sytuacja strategiczna. Niemcy też praktycznie byli w okrążeniu i bez wsparcia. To właśnie są te gigantyczne straty ludzkie których przy umiejętnej strategii można było uniknąć.
Paradoksem jest, że jego przeciwnik z drugiej strony frontu też na ogół stosował tę samą zasadę. Obaj zresztą byli z poprzedniej epoki.
Niech więc mi tu pan nie opowiada bajek o geniuszu Wodza. Gdyby nie Żukow i wyciągnięci przez niego z łagrów generałowie to byłoby kiepsko. Zresztą Żukow też nie przejmował się wysokimi stratami, w myśl zasady; "ludiej u nas mnogo". Rokossowski czy Watutin to już byli dowódcy innego pokroju.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

No, tak. Wszyscy mają swoje racje, ale na koniec rację maja zwycięzcy.

Zawsze pisałem, że Stalin był wybitnym mężem stanu, osiągnął swoje cele, wziął co chciał i nikt mu nie podskoczył. Nie umniejsza to faktu, że był paranoikiem i potworem. Tak często z tymi "wybitnymi" bywa.

Np. Podziwiam Dżyngis Chana i Aleksandra Macedońskiego (którego zresztą nie cierpię, też psychol) i Ramzesa Wielkiego. To tylko parę przykładów z dawnej historii, którą doskonale znasz.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

Pięknie Kizi.
Klasyczny nokaut. Barycki już się nie podniesie.



Nie można być wybitnym mężem stanu i paranoikiem.
Kaczyński też osiąga cele.

Zawsze twierdziłem, że tą biedną, umęczoną rasą ludzką rządzili i rządzą debile.

A ja - ojcieca Rydzyka:

Robi co chce, bierze co chce i mówi co chce, i nikt mu nie podskakuje w tym duzym, bogatym kraju...