Czarna_Mańka pisze:
masz tutaj mój ulubiony fragment z ulubionego, prześmiewczego Terrego P; "Muzyka duszy"
zilustrujesz?
Jest to opowieść o pamięci. I to należy zapamiętać...
...że Śmierć świata Dysku, dla tylko sobie znanych powodów, ocalił kiedyś małą dziewczynkę i zabrał ją do swego domu pomiędzy wymiarami. Pozwolił jej dorosnąć do wieku szesnastu lat, bo wierzył, że z większymi dziećmi łatwiej jest sobie radzić niż z małymi. Co pokazuje, że można być nieśmiertelną antropomorficzną personifikacją i wciąż niczego nie rozumieć...
...że później zatrudnił ucznia zwanego Mortimer, a w skrócie Mort. Mort i Ysabell natychmiast poczuli do siebie głęboką niechęć, a każdy wie, do czego to prowadzi na dłuższą metę. Jako zastępca Mrocznego Kosiarza, Mort okazał się wyjątkowym nieudacznikiem. Stał się przyczyną problemów, które wywołały rozchwianie Rzeczywistości i walkę między nim a Śmiercią, którą Mort przegrał...
...i że, dla tylko sobie znanych powodów, Śmierć oszczędził go i wraz z Ysabell odesłał na świat.
Nikt nie wie, dlaczego Śmierć zaczął przejawiać osobiste zainteresowanie istotami ludzkimi, z którym pracował już od tak dawna. Prawdopodobnie chodzi tu o zwykłą ciekawość. Nawet najskuteczniejszy szczurołap prędzej czy później zaczyna się interesować szczurami. Może obserwować, jak szczury żyją i umierają, rejestrować wszelkie szczegóły szczurzej egzystencji - choć sam nigdy pewnie nie zrozumie, jak to jest, kiedy się biegnie przez labirynt.
Jeśli jednak prawdą jest, że sam akt obserwacji zmienia obiekt, który jest obserwowany* [przyp.: Z powodu kwantów.], tym bardziej prawdą jest, że zmienia obserwatora.
Mort i Ysabell pobrali się.
Mieli dziecko.
Jest to także opowieść o seksie, prochach i muzyce z wykrokiem.
No...
Zmierzyłam się z problemem,choć od Terry Pratchetta
jest moja córka i mój mąż,kurna,dziecko i tatuś po jednej linii..
Ja to tak widzę :
1.

2.
