Gdy na początku marca odeszła moja Kizia (nieuleczalna niewydolność nerek, mimo usiłowań nic się nie dało zrobić, musiałem ją uśpić, bylem przy niej do końca) długo nie mogłem dojść do siebie. Na początku lipca postanowiłem wziąć kotkę z fundacji. Oni są gorsi niż GESTAPO, NKWD, UB razem wzięte. Musisz spełniać narzucone przez nich warunki, a są cholernie restrykcyjne. Byle komu kota nie dadzą.
Miałem dobra rekomendację od zaprzyjaźnionych kociarzy więc mi odpuścili. Śliczną kicię podebrał mi jakiś lolek sprzed nosa na aukcji, ale zdecydowałem się na Misię. Ma ponad 4 lata, cała czarna bez jednego białego włoska, duuża dziewczynka, 6 kg, ale nie jest zapasiona, taka jej uroda, zgrabna, zwinna i szybka. Taka puchata, miła w dotyku. Straszny pieszczoch nic tylko głaskać. Teraz niby drzemie koło mnie, ale cały czas kontroluje co robię i muszę ją od czasu do czasu pogłaskać. Z moim 14-to letnim Jasiem, najpierw się boczyli, ale teraz jest zgoda na 100 %. Jak się zaczynają gonić to co na drodze to nieprzyjaciel, a Jasio też nie maluszek, te swoje 4.5 kg waży.
PS. Właścicielka Misi zmarła, była ok. 4 m.ce w rodzinie zastępczej. Nie znajdowała amatorów bo "za stara". Zwykle wolą młode kociaki. Nie wiedzieli co tracą. Jest wspaniała.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
