Podczas moich eskapad do Madziarów usiłowałem zdobyć jakieś ichnie "przyprawy"
ale oni mają taki język / a pisany jeszcze gorszy / - że dla normalnego człowieka jest to nie mozliwe do rozszyfrowania.
Ja radzilem sobie w ten sposób, że kupowałem wszelkie tubki/słoiczki z fotką papryki i dopiero w domu, metodą prób i błędów próbowałem w/g przepisów z tej tu cytowanej książki gotować.
I w zasadzie w większości przypadków wszystko mi się udawało. Jedynym kłopotem było to, że czasami przedobrzyłem z "dodatkami" i do popicia obiadu trza było podwójną albo i potrójną ilość RIslinga wypić
by się nie zapalić.
Co mogę doradzić. Niech Ci młody/a przywiezie wianuszek papryki czereśniowej.
U nas ja jej spotkać nie mogę. Ale uważaj; - ona, - położona na pancerzu czołgu,
po godzinie potrafi go przepalić. Dlatego należy ją stosować " z umiarem".
Moja lepsza połowa dodaje ją do rosołu pod koniec gotowania.
Jedna, dwie papryczki na godzine i nie rozgniatać. NO chyba, że masz miedziane podniebienie........!
Ale po pary "rosołkach" z rozgniecioną / przez pomyłkę, - można spirytus pić jak wodę.
Po za tym; - niech Ci przywiezie wszelkie mozliwe tubki z pastami z papryki.
To jest tam stosunkowo tanie a większość uda Ci się zużyć.
Stary.......etc,etc.