|
Kuchni węgierskiej część I.
Węgry słyną ze znakomitego jedzenia, mają ogromna kulturę kulinarna wzbogaconą zresztą w przeszłości również przez ludzi literatury i sztuki - pisarzy, poetów,aktorów....etc,etc. Gastronomia jest jedną z turystycznych atrakcji kraju,mnustwo ludzi przyjeżdża z całego świata na Węgry równiez po to, aby zjeść smacznie i inaczej niż w domu. Chwalą potem węgierską kuchnię i próbują ją naśladować. My, Polacy, - tym bardziej, że Węgry są blisko, - często tam jeździmy i mamy do tego kraju ogromny sentyment, nie tylko zresztą ze względu na dobrą kuchnie. Ale akurat w tej dziedzinie szalenie upraszczamy sprawę i gotowanie " po węgiersku" często sprowadzamy po prostu do szczodrego dosypywania papryki do robionych naszym sposobem potraw. A przecież nie na tym rzecz polega. Ani też na tym, by potrawa stała się tak ostra, że nie sposób ją przełknąć. Węgierski smak polega na czymś innym: na niepowtarzalnym aromacie, na takiej ostrości, aby człowiek z chęcią sięgał po szklankę - tak! szklankę a nie kieliszek - wina, na nieoczekiwanych kompozycjach jak choćby ta, że po zupie rybnej podaje się turos csusza, czyli delikatne kluseczki zapieczone ze skwarkami posypane twarogiem i polane śmietana. I już nic więcej potem. PO za tym uważam, że atrakcyjne danie węgierskie jak zupa fasolowa, porkolt, bogracz czy halaszle, odpowiednio podane sa lepsze od naszego gulaszu czy schaboszczaka a i znacznie tańsze. Tyle tylko, że pracochłonne. Jednak już od dawna wiadomo, że jeśli chcemy dać gościom coś dobrego do zjedzenia, to nie tyle należy się wykosztować, co napracować. Np. bardzo długo gotowałem w swej nieświadomości sposobu dosypywania papryki. Często więc zdarzało mi się, że pomimo zastosowania najlepszych składników oraz uzyskiwania aromatycznego zapachu, potrawa miała lekko gorzkawy smak. Jeśli zdarzało się to przy zupie rybnej, kładłem to na bark zanieczyszczenia naszych wód. Aż wreszcie dowiedziałem się, że sproszkowanej papryki nigdy nie należy sypać na skwierczący tłuszcz czy wrzącą zupę.....!!! Rzecz w tym, że w papryce znajduje się cukier. Niewiele wprawdzie ale wystarczająco, aby w temperaturze 100stopni natychmiast skarmelizował i dał właśnie ten gorzkawy posmak. A więc, - przy dosypywaniu papryki, zawsze należy odsunąć patelnię z ognia, uspokoić, skropić woda i dopiero potem dosypać paprykę po czym powoli doprowadzać potrawę do wrzenia.
cdn.
|