AGAFIA pisze:
spodziewam się, że pokaże mi drogę, mi i innym, i to nie będzie droga do dołu z wapnem
Pani Agafio, ja jestem marksistą i dla mnie człowiek bez społeczeństwa nie ma znaczenia, liczy się tylko społeczeństwo, tyle jest człowieka, ile w nim istoty społecznej, a nad niedolą ludzkiego stworzenia, mogę tylko, jako i Pani, popłakać sobie, ale proszę mi wierzyć, uratować człowieka bez uratowania społeczeństwa jest niemożliwym. Humanistom liberalnym wydaje się (podejrzewam nawet, że bardzo w to wierzą, przynajmniej, do póki mają na nogach ciepłe bambosze), że człowiek jest istotą samą w sobie i mamy na naszej planecie tych samych w sobie istot, co niemiara, to niechże Pani spróbuje uratować, choć jedną z nich, albo nawet, tuzin, a na resztę naplwa swoją obojętnością, boć, chyba nie zdoła Pani troską swą objąć wszystkich. Tylko socjalistyczne struktury społeczne są wstanie każdego człowieka uczynić podmiotem, ale to jest ogromny koszt i trzeba mieć świadomość tych kosztów, i pracować, aby te koszty pokryć. Jednak, wydaje się korzystniejszym, samemu sobie rzepkę skrobać, jednak, to tylko tak się wydaje. Życie społeczne to ogromny koszt i ogromny wysiłek, a za damo, to można tylko sobie poudawać humanizm i troszeczkę lepiej z tym złudzeniem się poczuć.
Adam Barycki
Ciekawym czy humaniści zadowoleni.