Ale cyrk ......
„Ustawka” zmiotła resztki zaufaniaTylko, że te starania mogą już nic nie pomóc, bo to, co wydarzyło się podczas tegorocznej aukcji Pride of Poland, jest nie do pojęcia. Gwiazdą aukcji miała być klacz Emira wystawiona jako „lot 0”. Aukcjoner krzyczy: „550 tys. euro. Sprzedane!”. Ale nie podaje, do jakiego kraju pojedzie Emira.
Pewnie nie usłyszałam, pytam więc innych dziennikarzy. Jeden mówi, że też nie zanotował, inny, że nie usłyszał, trzeci, że chyba nie podano. W końcu na moje pytanie, kto kupił Emirę, jeden z gości VIP odpowiada: "jak to kto?! Na ścianie ma pani listę, Polski Cukier, Orlen, PKO BP, Lotto...". To lista tegorocznych sponsorów, ale chyba dalej nie rozumiem.
Jak to – dopytuję. "Nie słyszała pani, że w kuluarach krąży plotka, że spółki skarbu państwa mają nakaz podbijania ceny, jakby aukcja nie szła?". Nie słyszałam. VIP-a szturcha koleżanka i mówi "pssst, daj już spokój". To tylko domysły, tylko plotka. Nie wierzę w nią i chcę myśleć, że to tylko teoria spiskowa.
Z licytacją jednak coś jest nie tak. Pytam więc innych gości, co z Emirą. – Przecież ona wcale nie została sprzedana – twierdzi Irena Cieślak, miłośnicza koni, która do Janowa przyjeżdża od 35 lat, doradczyni Shirley Watts. Dowód? Zaraz po wylicytowaniu, zanim wejdzie kolejny koń, ktoś ze stolika aukcjonera od razu idzie z dokumentami do stolika kupca, żeby podpisać kontrakt. Tym razem nikt nic nie podpisał. – Dokładnie obserwowałam, do którego stolika pójdzie człowiek z dokumentami, ale nikt ich nigdzie nie zaniósł – twierdzi pani Cieślak.
Pomyślałam, że trzeba to sprawdzić i być może mam niezłego newsa. Dwie godziny później, jeszcze przed zakończeniem aukcji, mieli go już wszyscy. Prowadzący aukcję namawiał przez mikrofon, żeby klienci nie wychodzili, co zresztą było jak błaganie o litość, i ogłosił, że za chwilę będzie niespodzianka. Była nią Emira wprowadzona ponownie na licytację. Choć nikt tego nie wyjaśnił, jasne stało się, że rzeczywiście za pierwszym razem nie została sprzedana.
Na konferencji prasowej chwilę później Karol Tylenda, były już wiceprezes Agencji Nieruchomości Rolnych (we wtorek podał się do dymisji, w środę przyjął ją minister rolnictwa Krzysztof Jurgiel; Rzecznik ANR Witold Strobel powiedział, że: Prawdopodobnie uważał, że rzeczą honorową będzie podać się do dymisji, jeżeli po, naszym zdaniem, udanej od strony finansowej aukcji Pride of Poland i całym Święcie Konia Arabskiego, pojawiły się zarzuty, które w naszym odczuciu są bezpodstawne - red.), wyjaśniał: "Ktoś zalicytował i po prostu się wycofał, ta licytacja była po prostu bezskuteczna". Ale mówił też, że nie wiadomo, kto złożył ostateczna ofertę. To jak w końcu? Ostateczna wersja: kupiec się wycofał. Mnie zastanawia tylko panie wiceprezesie, skąd wiadomo, że się wycofał, skoro nikt po wylicytowaniu konia do niego nie podszedł z kontraktem do podpisania? – To primo.
Secondo: skoro najwyższa oferta spada, zgodnie ze sztuką zwycięzcą staje się druga najlepsza oferta. Ale nie tym razem, tu po prostu powtórzono licytację. A może nie wiadomo było również, kto złożył tę drugą ofertę? Czy ktokolwiek na poważnie licytował tego konia?
W drugiej licytacji klacz ledwo uzyskała cenę 225 tys. euro. – o połowę mniej. Dobrze, że w ogóle się sprzedała, bo jest klaczą już leciwą - 16-letnią, a w dodatku po dzierżawach ma problem z zaźrebieniem – mówił były już wiceprezes ANR o klaczy, która miała być gwiazdą dnia. Uff, to dzięki Bogu poszła, pomyślałam.
"To tak jakby zachwalać jaki mamy super samochód, "tylko w niedzielę do kościoła", niebity i pielęgnowany. A po transakcji, jak kupca mamy za plecami, powiedzieć, że dobrze, że go sprzedaliśmy, bo cały silnik do wymiany!!!" – napisał w komentarzach jeden z internautów. Doskonale trafił w samo sedno.
Bojkot. Kupcy się połapali, że coś nie graPo Emirze po raz drugi na licytację została wystawiona jeszcze jedna klacz – Al-Jazeera, perła janowskiej stadniny. Za pierwszym razem oferowano za nią 350 tys. euro, tak mi się przynajmniej wydawało, ale aukcja została przerwana, bo jak powiedział aukcjoner, nie osiągnęła ceny minimalnej. Za drugim razem nie dobiła nawet do 300 tys., więc została w domu.
Karol Tylenda wyjaśniał dziennikarzom, że oferty były zbyt niskie, dlatego koń został odesłany. Jak się okazało, nie tylko mi wydawało się, że ktoś dawał za nią 350 tys. euro, ale wiceszef ANR upierał się, że najwyższa oferta to było 300 tys. euro, a cena minimalna konia to...300 tys. euro. Jak zorientował się, co powiedział, od razu się poprawił: widocznie oferta była jedynie na 290 tys.
Po co koń został wprowadzony po raz drugi, skoro za pierwszym razem nikt go nie chciał za odpowiednią cenę? Hmmm... Może aukcjoner znów nie wiedział, kto de facto podbija cenę i nauczony doświadczeniem przerwał licytację? Tak czy inaczej w dogrywce było jeszcze gorzej. Potencjalni kupcy zaczęli wychodzić. Byli zniesmaczeni tym, co się dzieje. I choć Al-Jazeera rzeczywiście była łakomym kąskiem, zbojkotowali licytację.
A najgorszym, co zupełnie położyło atmosferę aukcji i pokazało brak profesjonalizmu (albo desperację), były zawołania do publiczności: „pomóżcie” i zapraszanie do zakupu niesprzedanych koni, po licytacji w stajni. Eksperci podkreślają, że takich rzeczy się nie robi. To było jak błaganie o litość.
A co było w tym najlepsze? Były wiceprezes ANR, który w niedziele wieczorem rozpoczynając konferencję prasową pewnie zasiadając za stołem, ogłosił sukces. Dawno się tak nie ubawiłam. Miał odpowiedź na każde pytanie. Czy logiczną, to już inna kwestia. I tylko siedzącego obok prof. Pietrzaka było mi trochę szkoda. Pomyślałam, że zaraz go rozjadą. A co on mógł, skoro stadninę przejął niespełna dwa miesiące wcześniej po wojnie wywołanej przez polityków? Sam politykiem nie jest. Od lat związany jest z Uniwersytetem Przyrodniczym w Lublinie. Ale to też praktyk, międzynarodowy sędzia w ujeżdżaniu i trener jeździectwa. Na konferencji mówił niewiele i lekko się uśmiechał, jakby chciał ukryć inne emocje. Sprawiał wrażenie, jakby było mu trochę głupio. Ale może się mylę, w końcu właściwie go nie znam."
http://www.money.pl/gospodarka/wiadomos ... book_money