forum.nie.com.pl

Proszę kiedyś z aparatem przejść się aleją JPII od Ronda ONZ do ulicy Złotej po przeciwnej stronie od Kaskady i sfotografować PKiN poprzez luki pomiędzy wieżowcami przed nim, najlepiej obiektywem szerokokątnym. Tam jest takie jedno miejsce, z którego uzyska Pani bardzo interesującą perspektywę, nie do uzyskania z żadnego innego miejsca w Warszawie. Nigdy nie widziałem zdjęcie PKiN z tej perspektywy, jest to moje odkrycie, ale co mi tam, daję je Pani i bierz jak podaję, bo na łeb wyleję, stara kurwo.

Adam Barycki

Truchu podreptaem, I tak mnie wyszło:

Aleją Juliana Marchlewskiego do Ronda ONZ do Władysława Kniewskiego .... i jest

Pojebało Pana, stara kurwo, z tego miejsca, o którym piszę, PKiN sprawia wrażenie miniaturki na tle ogromu szklanej nowoczesności i w tym jest jego urok, bo pomimo, a może właśnie dlatego, że jest z tej perspektywy taki malutki, daje wrażenie dominacji. Jest to, cholernie ciekawa perspektywa, a jej efekt zwiększa wieczorne oświetlenie chowające szczegóły i eksponujące bryły.

Adam Barycki

Szklane domy to wizja sanacyjnej przeszłości w żadnym razie nie mogą być nowoczesne. Kupa drutów wymieszana z karton gipsem i posklejana na piankę poliuretanową miała by być nowoczesna?

Tego typu konstrukcje walą się pod własnym ciężarem. Wysokie Amerykańskie komisje to potwierdziły,
O!


A widok może i ciekawy, obejrzę jak tylko wrócę z Radomiu.
Kłaniam się.

Naprawdę warto. Odkryłem to miejsce zupełnie przypadkowo, choć widziałem je wcześniej w dzień i już zwróciło moją uwagę, to wieczorem dopiero można zobaczyć to, o czym marzą fotograficy.

Kiedyś miałem również podobny przypadek fotograficznego zauroczenia. Wracałem nad ranem asfaltem z jakiej wiejskiej zabawy (widać jaka stara kurwa poszła z innym) i zobaczyłem na mokrym asfalcie wiśnię, dojrzałą, prawie czarną, ale jeszcze wiśniową, asfalt był leciutko chropowaty i jego mokra czerń przebijała jasnym drobniutkim grysem, a niebo było już słoneczne, jednak asfalt był w cieniu jakiejś pojedynczej chmurki, co chropowatości asfaltu nadawało matu i choć mokrość była oświetlona słonecznym niebem, to cień dyskretnie tłumił refleksy światła i wiśnia, choć promieniejąca odbitym światłem, to jednak stłumionym. Niestety, nie miałem przy sobie swojego aparatu. Mój boże, co ja później się natrudziłem, aby znaleźć takie tło i tak oświetlone, niestety, żadna ekspozycja nie spełniała mojej wizji, którą dostrzegłem tamtego poranka.

Adam Barycki

PS. Obiektyw lekko szerokokątny.

Poddaję się, kiedyś sprawdzę, muszę tylko wyczekać jaki wieczór pochmurny i okazję.
Jeden z ładniejszych, widoków na Pałac i okolice widziałem kiedyś z tarasu tego szklanego bunkra na placu zwycięstwa, oczywiście wieczorem, jeszcze prawie w czasie budowy, szkoda ze tam się praktycznie nie da wejść.

Zróbcie w końcu to zdjęcie chyba że misie wam mózgi wyżarły.

_________________

Zrób sobie stara kurwo selfie.

Adam Barycki

Widok Bostonu z portu w ciagu dnia:

Widok Bostonu z portu o zmierzchu:

Samolot wystartowal z lotniska Logan:

Do pięt Chinom nie dorastacie.

_________________