|
Najlepsza, Panie Świnia, na zbicie tłuszczu i cukru w organizmie jest golonka. Golonki surowe zanurza Pan we właściwie przygotowanej zaprawie rosołowej z wygotowanymi smakami przypraw, jednak nie będę tu się rozpisywał, jak zaprawę przygotować, bo kanalie nie są tego warte, powiem tylko, że ma być mocno esencjonalna. Tak zanurzone golonki trzymamy w lodówce tak długo, na jak długo potrafimy powstrzymać łakomstwo, a potem wyjmujemy i do piekarnika w temperaturze dobra 222 stopnie, aż zarumieni się skórka polewana od czasu do czasu zaprawą, potem golonki do gara z zaprawą, do zaprawy tłuszcz z blachy i dusimy do miękkości. I dopiero wtedy zaczyna się najważniejszy dla organizmu proces odtłuszczania i odcukrzania, jeszcze przed wyjęciem golonki na talerz, nalewamy sobie do niedużej szklaneczki, jednak i nie za małej, wódki, jednak nie tej sztucznej lemoniady ze sklepu, a zrobionej ze spirytusu 96%, bo tylko o tej mocy spirytus jest naturalnym wyrobem. O mocy, niekoniecznie 70%, lepsza nawet jest 60% i wypijamy duszkiem, a kiedy golonka stoi na stole odpowiednio już podana do jedzenia, wypijamy, też duszkiem drugą szklaneczkę i też nie za małą, dopiero wtedy, kiedy organizm jest już wstępnie odtłuszczony i odcukrzony, przystępujemy do jedzenia, trwa to bardzo krótko, ponieważ golonka jest smaczna i dlatego musimy pamiętać, aby w tym krótkim, acz tak przyjemnym czasie, przynajmniej ze dwa razy odtłuszczyć i odcukrzyć organizm naszą tak starannie przygotowaną wcześniej ambrozją, a po zjedzeniu golonki, z żalu za już utraconą radością, wypijamy pozostałą w butelce resztę ambrozji. Dopiero tak odtłuszczony i odcukrzony może Pan w spokoju ducha wyczekiwać emerytury.
Adam Barycki
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
