Wczoraj miałem pogadankę o kulturze pracy.
Między innymi o tym, żeby dbać o swoje miejsce pracy i kipów nie rzucać wokoło. Bo goście z zagramanicy patrzo i mogo już wiency nie przyjechać do mojej stoczni celem wspomożeniu budżetu rodzinnego. Bendo się brzydzić prola brudasa.
Od rana padało. Napadało tyle, że zamknięto bramę stoczni, bo brama supernowoczesnej stoczni jest w letkim dołku i czasami jak jebnie ulewą robi się wody, że ałta nie mogą przejechać. Nie można ani wjechać, ani wyjechać.
W sumie to dobrze, bo te skurwisyny co chcą wizerunek mojego kipa na świat wywlec, zostaną i może zmądrzeją do rana w swoich luksusowych samochodach bez opcji amfibii.

Ale w sumie to miło usłyszeć, że jestem tak ważny, ja i mój kip, że mogę decydować o losach tych biedaków z Zarządu.