|
Pora mi wypocząć, kanalie plugawe, cały rok namordowałem się z Wami, hołoto pierdolona, to i należy mi się wypoczynek godny od czerni plugawej, a i nie pojadę wypoczywać pomiędzy czerń plugawą, dlatego wypoczywał będę przy godnej rodzinie ziemiańskiej w jej dworze letnim nad jeziorem pośród borów głuchych, a gęstych i wszelakiego zwierza pełnych. Jednak nie pojadę w ciemno na niepewne, dlategom zażądał gwarancji na piśmie i tak zapisane zostało, że obiad dla mnie z czterech potraw, dwie mięsne ( ćwierć kapłona, cielęciny dwie spore sztuki lub sztuka mięsa, rosła i niechuda), i dwie jarzynne (marchew, albo rzepa na świeżym mięsie, kapusta kwaśna, albo zielona, albo groch, wszystko na świeżej słoninie). Sera do obiadu, czy wieczerzy, ile zechcę, a w niedziele i święta, piąta potrawa mięsna, do wyboru gęś, kapłon, cielęcina, albo wieprzowina, a w uroczyste święta, jeszcze coś nadto. Na wieczerzę trzy potrawy, mięsna, jarzynna z dostatnimi sztukami mięsa i kasza na maśle omaszczona dobrze. W piątki na obiad po trzy dzwona ryb, każde na dużą patelnię, jarzyna z masłem, jarzyna z serem, a na wieczerzę jajca smażone, albo warzone i ciasta jak dla sześciu osób. Na podwieczorek, albo gorący chleb z masłem, albo kiełbasa pieczona, albo bigos. Śniadanie wedle potrzeby. Piwa do obiadu, do wieczerzy i między jednym i drugim – według pragnienia. Wódki z własnego uciągu na dzień, nie więcej, jak cztery butelki, nie małe, ale i nie za duże. Tak więc, jadę spokojny, bo gospodarz, to człowiek godny zaufania. Gospodarz wspominał, że na letnisku będą kuzynki i wieczorami będą śpiewały patriotyczne pieśni. Tak więc, wypocznę sobie od Was kanalie plugawe i od Waszej zasranej kuchni.
Adam Barycki
|