Parafon pisze:
pociąłem coś ze 2 m3 świerku i porąbałem połowę
Jak wynajmowałem w puszczy domek drewniany z kominkiem i jak tylko przywieźli mi 12 kubików, i też w tzw. metrach, to natychmiast ogarnęła mnie wielka radość, nareszcie – pomyślałem sobie – będę mógł, jak sam prezydent USA, rąbać sobie sam drwa na opał, jak to po każdych wyborach pokazują w telewizji, a przy okazji nabiorę krzepy i hartu ducha, jako i nabierają prezydenci USA. Jednak nie tak łatowo dorównać prezydentom USA, a to przez podłą zawiść sąsiedzką, nikt z sąsiadów, jak tylko mnie zobaczył, nie chciał mi użyczyć piły łańcuchowej i perfidnie kłamał, że to z obawy o moje życie, perfidne kanalie plugawe. Widać jednak, że sami perfidię swoją plugawą dostrzegli, sumienie ich ruszyło, jednak nie zupełnie, bo piły nie dali, a tylko synów swych z piłami przysłali do mnie. Owszem, wódki i karkówki nie żałowałem, że o piwie już nawet nie wspomnę i choć wódkę z nimi piłem, to jednak z wyniosłym dystansem, nie wybaczyłem im takiego poniżenia. Toż mi nawet nie przystoi wybaczać kanaliom, co to im się wydaje, że ja sobie sam z piłą nie poradzę. Jednak rąbać już nie pozwoliłem, o, co to, to nie, sam postanowiłem porąbać, jak czynią to zaraz po każdych wyborach wszyscy prezydenci USA. Tak mnie to ucieszyło, że z radości piłem przez trzy dni, a kiedy już wytrzeźwiałem, to z tego tysiąca pieńków, wybrałem sobie trzy pieńki o długości 40 cm i średnicy ze 30 cm, no i zacząłem, jak sam prezydent USA, rąbać i tak porąbałem na polana półtora pieńka, czy to z powodu tej mojej radości, na którą wszystkie siły me spożytkowałem, czy może z jakich innych mi zupełnie nieznanych powodów, zrobiłem sobie przerwę i znowu piłem trzy dni, ale już nie tyle z radości, jak poprzednio, a z zadumy nad przyczynami mojej niemocy, no i ze wstydu, że nie potrafię rąbać, jak rąbać potrafi byle jaki prezydent. Upór mój jednak nie ostygł i kiedy wytrzeźwiałem, to czułem w sobie wielką potrzebę rąbania, jednak, kiedy wziąłem siekierę do rąk i łupnąłem w pieniek, to nagle mnie olśniło, pomyślałem sobie – a co to ja jestem, snob jaki, żeby naśladować jakiś plugawych prezydentów USA – i tak strasznie wstyd mi się zrobiło za ten mój snobizm, że od razu pizgnąłem siekierą o ziemie i z radości, żem się opamiętał, znowu piłem trzy dni. A potem znowu piłem, bo przyszli znowu synowie sąsiadów, ale już bez pił, a z siekierami i w pół dnia wszystko porąbali i poukładali w sągi, a ja wędziłem ryby (2 leszcze po 3 kg i 6 węgorzy po 0.8 kg) na gorącym dymie do szybkiego zjedzenia, no i jedlim to razem przez dwa dni. Tak więc, jak Pan widzi, Panie Parafon, ja też mam ogromne doświadczenie w rąbaniu drwa na opał.
Adam Barycki