barycki pisze:
Oj tak, pamiętam, Pani Agafio, jak w czas ów, jeden drugiemu pomagał, z uśmiechem sprzedając bochenek chleba za cenę dwudziestokrotnie wyższą od ceny w sklepie i tak samo z uśmiechem szczerym pomagał, sprzedając butelkę wody za cenę butelki wódki, a nawet spirytusu. To był wspaniały czas międzyludzkiej solidarności i szczerej przyjacielskiej pomocy wzajemnej, a i wspaniałego ducha kapitalistycznej przedsiębiorczości.
Adam Barycki
Zapomniał Pan dodać, że byli i tacy, którzy okradali mieszkania z których ewakuowano właścicieli.
Ale ja jakby nie o tym chciałam.
Cofek w Świnoujściu nie pamiętam, ale może dlatego, że mieszkałam na Posejdonie i do mnie nie docierały. Za to buczek, trąbiące promy, deszcze i wiatry przez 8 miesięcy w roku. Brrr.. Mocno depresyjne miejsce.