Wprowadzone przez Unię Europejską sankcje nie doprowadziły do pożądanych przez Brukselę rezultatów. „Nastroje w rosyjskim społeczeństwie po wprowadzeniu sankcji poszły w kierunku solidarności i poparcia dla rosyjskich władz” – powiedział w wywiadzie dla Reuters premier Czech Bohuslav Sobotka.
Przypuszcza on, że państwa UE powrócą do kwestii celowości zmiany trybu sankcji przeciw Rosji wiosną 2015 roku. Terminy będą zależeć głównie od stanu stosunków między Ukrainą i Rosją.
Czytaj dalej:
http://polish.ruvr.ru/2014_11_05/Sobotk ... elem-1507/Stare ale aktualne.
".Waszyngton – nowe góry kłamstwa
Ostatnie w czasie kłamstwo Waszyngtonu, tym razem pochodzące z NATO rozpowszechnia wieść o tym, że Rosja dokonała agresji na Ukrainę siłami tysiąca żołnierzy, posiadających w swoim arsenale przenośne systemy artyleryjskie.
a
Skąd wiemy, że to jest kłamstwo? Stąd, że nie słyszeliśmy nic, oprócz kłamstwa o Rosji od NATO, od przedstawiciela USA w ONZ Samanthy Power, od zastępcy Sekretarza Stanu USA Victorii Nuland, od Obamy i całego jego reżimu patologicznych kłamców, a także od rządów brytyjskiego, niemieckiego i francuskiego, obok BBS i wszystkich mediów zachodnich.
To, oczywiście, jest głównym powodem do tego, aby zakładać, że ostatni zachodni propagandowy wymysł – jest czystym kłamstwem. Patologiczni kłamcy nigdy nie zaczną bez powodu mówić prawdę.
Ale są też inne ważne przyczyny, aby wyciągnąć wniosek o tym, że Rosja nie najechała Ukrainy siłami tysiąca żołnierzy.
Pierwszą z nich jest fakt, że Putin zbyt wiele wysiłków włożył w dyplomację, która opiera się na całkowitym braku jakichkolwiek powodów dla prowokacji. On nie będzie stawiał pod uderzenie swoją dyplomację, wysyłając tak niewielki kontyngent żołnierzy, który nie może okazać decydującego wpływu na bieg wydarzeń.
Druga przyczyna polega na tym, że jeśli Putin zdecyduje, że już nie ma alternatywy do wysłania wojsk rosyjskich w celu ochrony Rosjan, zamieszkujących we Wschodniej i Południowej Ukrainie, to on wyśle wystarczająco liczny kontyngent, aby wykonać zadanie szybko, tak jak to zrobił w Gruzji, gdy wyszkolona przez amerykańskich i izraelskich instruktorów gruzińska armia zaatakowała Osetię Południową i została zniszczona w ciągu kilku godzin przez odwetowe uderzenie rosyjskie. Gdybyśmy usłyszeli, że na Ukrainę wtargnęła stutysięczna armia rosyjska, przykrywana z powietrza lotnictwem wojskowym, to wyglądało by to o wiele bardziej wiarygodnie.
Trzecia przyczyna polega na tym, że Rosja nie ma potrzeby, aby wysłać wojska na Ukrainę, aby powstrzymać bombardowania i ostrzał artyleryjski ludności rosyjskiej ze strony waszyngtońskiego marionetkowego rządu w Kijowie. Lotnictwo Rosji może łatwo i szybko zniszczyć ukraińskie lotnictwo i artylerię i tym samym powstrzymać ofensywę na ukraińskie regiony, które ogłosiły niepodległość.
Zaledwie dwa tygodnie temu został sfabrykowany i rozpowszechniony przez brytyjski magazyn „The Guardian” i BBC materiał o tym, że kolumna rosyjskich pojazdów pancernych weszła na Ukrainę i została zniszczona przez armię ukraińską. I na dwa tygodnie przed tym podsunięto nam fałszywe zdjęcia z satelity, które prawdopodobnie zostały wykonane przez „mistrzów” z amerykańskiego Departamentu Stanu, a następnie rozprowadzone przez ambasadora USA w Kijowie po całym świecie za pośrednictwem sieci społecznych, na których, podobno jest widoczne, jak rosyjskie wojska ostrzeliwały terytorium Ukrainy. Po tygodniu czy dwóch podsuną nam kolejną „kaczkę”, po tygodniu następną, i tak dalej.
Skumulowany efekt coraz to nowych kłamstw na poprzednie kłamstwa skierowany jest na to, aby większość ludzi uwierzyło, że od Rosjan nie można spodziewać się niczego dobrego. Po tym, jak ta kusa myśl zostanie mocno wbita do świadomości ludzi, zachodnie rządy będą mogły podejmować wobec Rosji bardziej ostre kroki.
Mityczne wprowadzenie tysiąca żołnierzy rosyjskich na Ukrainę zostało nazwane przez generała brygady NATO Nico Tucka „największą eskalacją rosyjskiej interwencji wojskowej na Ukrainie”. Mistrzyni wśród kłamców Samantha Power powiedziała na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa ONZ, że „Rosja powinna przestać kłamać.” Przedstawiciel Wielkiej Brytanii przy ONZ oskarżył Rosję o „jawne naruszenie granic suwerennego terytorium Ukrainy”. Brytyjski premier Cameron ostrzegł Rosję o „nieuniknionych negatywnych konsekwencjach”. Kanclerz Niemiec Angela Merkel zagroziła Rosji nowymi sankcjami. Niemiecki przedstawiciel w Radzie Bezpieczeństwa oświadczył, że „wojna z Rosją – to jeden z wariantów rozwoju sytuacji”. Polski minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski nazwał to wymyślone wydarzenie „rosyjską agresją, której należy dać wspólny międzynarodowy odpór.”
Prezydent Francji Francois Hollande potępił zachowanie Rosji jako „całkowicie niedopuszczalne”. Rada Bezpieczeństwa Ukrainy wprowadziła obowiązkową służbę wojskową.
I ten kolejny samobójczy krok przywódców europejskich do wojny z Rosją jest w całości oparty na oczywistym kłamstwie o tym, że tysiąc rosyjskich żołnierzy przekroczyło granicę Ukrainy.
Oczywiście, zachodnie media ściśle zwarły szeregi ze swoją elitą polityczną. Wśród najbardziej cynicznych i nieodpowiedzialnych były BBC, CNN i «Die Welt».
Góry kłamstwa ze strony rządów zachodnich i mediów mają pogrzebać prawdziwą historię. A polega ona na tym, że rząd Stanów Zjednoczonych zorganizował obalenie prawnie wybranego rządu na Ukrainie i przekazał władzę w Kijowie swojej marionetce. Podopieczni Waszyngton natychmiast zaczęli grozić i stosować przemoc w stosunku do rosyjskiej ludności byłych terytoriów rosyjskich, które sowieccy przywódcy formalnie przypisali do Ukrainy. Rosjanie we Wschodniej i Południowej Ukrainie zostali zmuszeni do walki z zagrożeniem, stwarzanym przez waszyngtoński marionetkowy rząd w Kijowie.
Waszyngton stale oskarża władze rosyjskie o wspieranie ludności na tych obszarach, która jednomyślnie zagłosowała za oddzieleniem się od Ukrainy. Wojna ustanie, twierdzi Waszyngton, jeśli wstrzymane zostanie wsparcie ze strony Rosji. Ale w rzeczywistości, Waszyngton mógłby łatwo powstrzymać przemoc, nakazując swemu marionetkowemu rządowi w Kijowie zaprzestanie bombardowań i ostrzeliwania byłych prowincji rosyjskich. Jeśli Rosja, ich zdaniem, może rozkazać „separatystom”, aby nie walczyli, to Waszyngtonowi jeszcze łatwiej jest rozkazać Kijowowi zaprzestania działań bojowych.
Jedyny możliwy wniosek ze wszystkich tych faktów jest taki, że Waszyngton zamierza zaangażować Europę w wojnę z Rosją, lub przynajmniej w konfrontację zbrojną w celu przerwania stosunków politycznych i gospodarczych między Europą a Rosją.
Przywódcy europejscy nie sprzeciwiają się, ponieważ żaden z krajów europejskich, za wyjątkiem Francji czasów Charlesa de Gaulla, nie starał się prowadzić niezależną politykę zagraniczną od czasu zakończenia II wojny światowej. Ślepo prowadzą one politykę Waszyngtonu i za to dobrze im płacą.
Niezdolność Europy przejawienia chociaż jakiejkolwiek niezależności skazuje prezydenta Rosji Władimira Putina na niepowodzenie jego wysiłków dyplomatycznych. Jeśli w europejskich stolicach nie będą podejmowane własne decyzje, bez oglądania się na Waszyngton, to dla dyplomacji Putina nie ma żadnej przyszłości.
Proszę zwrócić uwagę na fakt, że już następnego dnia po tym, jak Putin spotkał się z waszyngtońskim ukraińskim wasalem i włożył wiele wysiłków, aby rozwiązać sytuację, pojawiło się nowe kłamstwo o „rosyjskiej inwazji” – specjalnie po to, aby pokazać, że spotkanie, w które Putin włożył swój czas i wysiłek, od początku było skazane na porażkę.
Waszyngtonowi potrzebna jest tylko jego hegemonia. Waszyngton nie jest w żaden sposób zainteresowany w uregulowaniu sytuacji, którą on sam stworzył po to, aby skazać Rosję na trudności i rozruchy. Za wyjątkiem tylko tej sytuacji, do której może doprowadzić załamanie gospodarcze Ukrainy, im dłużej będzie się wahał Putin – zastosować lub nie siłę w celu rozwiązania konfliktu, tym trudniej będzie osiągnąć ten cel.
Tłumaczenie Nikołaja Iwanowa dla magazynu „Kontrola Narodowa”.
Notka
Paul Craig ROBERTS
Amerykański działacz społeczny, ekonomista, politolog, dyrektor Instytutu Ekonomii Politycznej. Republikanin, były zastępca Sekretarza Skarbu USA (1981/82). Doktor nauk, starszy pracownik naukowy w Instytucie Hoovera w Stanford University.
Były redaktor i felietonistą gazet «Wall Street Journal», «Biznes week», «Washington Times». Za krytykę polityki George’a W. Busha. od 2004 roku Robertsowi nie pozwalają publikować w największych gazetach kraju.
Autor książek: „Krach wolnego rynku i gospodarczy upadek Zachodu”, „Jak straciliśmy Amerykę.”
Tłumaczył Janusz Sielicki
31.8.2014 r.
Z portalu Russkaja Wiesna:
Пол Крейг Робертс: Вашингтон — новые горы лжи
http://rusvesna.su/recent_opinions/1409388275http://wolna-polska.pl/wiadomosci/waszy ... wa-2014-09
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
