barycki pisze:
kowalew pisze:
To naciągana logika.
------------------------
Zbrodnia jest faktem moralnym, a faktom moralnym nie można, ani wybaczać, ani nie wybaczać, można je tylko akceptować lub nie akceptować w zgodzie lub niezgodzie z wartościami moralnymi. Wybaczać można tylko ludziom i to tylko wtedy, kiedy potępiają własne zbrodnie, inaczej nie będzie to wybaczenie, a zaakceptowanie zbrodniarza wraz z akceptacją jego zbrodni. I tak, jak już pisałem, każdemu wolno akceptować, kogo chce i co chce, jednak takie akceptacje, jak wszystko w naszym wszechświecie, podlega procesom deterministycznym i deterministyczne skutki takich akceptacji nie będą się pytały akceptujących o zgodą na ich wystąpienie, a co za tym idzie i konsekwencji deterministycznych.
Adam Barycki
Chylę czoło z podziwem i lekką zazdrością przed Pana logiką i giętkością języka.
Tym razem przyłapał mnie Pan na przyznaję niefortunnie użytym sformułowaniu "naciągana logika"
Dlatego obawiając się, że bełkocząc

mogę doprowadzić do nieporozumienia, tym razem całkiem prostym językiem wyjaśniam powód dla którego wtrąciłem uwagę do tekstu pana J. Pluszkiewicza.
Zbrodnia Wołyńska jest dla mnie zbrodnią i to szczególną z uwagi na jej szczególne, niezrozumiałe dla mnie okrucieństwo. Ale to było siedemdziesiąt kilka lat temu, trzy pokolenia w tył. Dzisiejszych Ukraińców za wyjątkiem ekstremy trzeba próbować traktować jak normalnych ludzi, trzeba próbować ułożyć sobie poprawne (brzydkie słowo), sąsiedzkie stosunki. Skandaliczne postępowania "naszych elit" rządzących powoduje reakcje ekstremalne wielu Polaków. Ja to rozumiem, ale wiem, że spowoduje to nakręcającą się spiralę wrogości między zwykłymi ludźmi. U nas, i między nami i Ukraińcami. Dlatego ja to ( jak się w żargonie mówi ) odpuszczam. Jestem bowiem tym zwykłym, prostym człowiekiem, który chciałby (podkreślam chciałby) żyć w w jako takiej zgodzie z większością. Taka jest bowiem
moja recepta na w miarę szczęśliwe życie - odpuść drugiemu, czasem ustąp, nie daj się ponieść emocjom nienawiści. Bo w przeciwnym razie stworzysz wokół siebie środowisko w którym nie da się żyć.
Panie Barycki. Proszę po tych moich wyjaśnieniach przeczytać jeszcze raz tekst pana Pluszkiewicza i moje pod nim wypociny.
Przyjacielsko Pana pozdrawiam - tym bardziej, że jeśli mnie pamięć nie zawodzi obaj jesteśmy mieszkańcami Wrocławia.