Cytuj:
Na Prawie miałem dwa przedmioty z ekonomii; Ekonomię kapitalizmu i Ekonomię socjalizmu.
Ekonomię polityczną panie Kizior. A nie ekonomię socjalizmu.
A to wiele tłumaczy.
Ideologizowanie procesów zawsze kiepsko się kończyło.
Nic nas tak nie wykończyło oprócz celowej działalności zachodnich rządów którym Gierek ufał.
Zaopatrzenie olimpiady w Moskwie to był dość dobry interes. O ile mnie pamięć nie myli to uzyskane ceny były wyższe niż detaliczne na krajowym rynku.
Za to problemem był ideologiczny stosunek do zatrudnienia, przeinwestowanie w branży hutniczej.
Brakowało zwyczajnie rąk do pracy.
Do tego dokładała się niewłaściwa (kolesiowska) struktura zatrudnienia. Brakowało na produkcji za to biurw i ,,technologów'' z bobrzej łaski było wefchuj abo i wincy. A jezeli pierdzistołków jest więcej niż wykonawców (nie zapominajmy że obrabiarki i linie zautomatyzowane to była niezwykła rzadkość) to koszta wytwarzania szybują w kosmos. TO i pojawiła się dzika konkurencja płacowa dla stanowisk robotniczych. Podkupowanie fachowców.
Pojawił się pusty pieniądz.
Poza tym w 78/79 pojawiły się problemy ze sprzedażną wcześniej zakontraktowanej produkcji przemysłowej. Jakoś dziwnie zaczęto wyszukiwać wszelkie niedociągnięcia aby tylko zerwać kontrakt.
I co zostało? Ano spożywka.
A jak się produkty ,,z górnej półki'' wysprzedało aby zatkać braki w bilansie, to rychło okazywało się że tych z niższej brakowało i ... wkurwienie rosło.
Szczególnie zima z 79/80 dała się wszystkim we znaki. Przez mniej więcej cały styczeń kraj był sparaliżowany, groziło nawet ograniczenie dostaw ciepła (pociągi ze śląska nie dojeżdżały).
I wkurw był coraz większy.
Pojawiły sie strajki na wybrzeżu, a władza nie chciała powtarzać wariantu z 70 roku.
Konsekwencja był kolosalny strumień pustego pieniądza, który rozpieprzył rynek wewnętrzny i tak już mocno zdezorganizowany wcześniejszymi perturbacjami.
Tu winne było ideologiczne podejście do problemów ekonomii i produkcji jako takiej.
A nie wydumka zwana ekonomią polityczną socjalizmu. Bo to była jedynie wydumka jak i inne teoryjki, które dziś rozkładają mniejsze państwa UE.