|
Sedesy trzaskają klapami....
Histeryczna reakcja na rosyjską łódź podwodną
Opublikowano: 03.11.2014 | Kategorie: Media, Polityka, Publicystyka
Jako że Rosja jest coraz bardziej obecna [na arenie międzynarodowej] oraz słusznie domaga się uznania jej wiodącej roli globalnego mocarstwa, zachodnie rządy oraz ich medialne presstytutki, próbując za wszelką cenę utrzymać swoją chylącą się ku upadkowi hegemonię, coraz częściej uciekają się do oburzających antyrosyjskich chwytów i manipulacji, które przewyższają w swej wymowie nawet najgorsze propagandowe zimnowojenne zagrania.
Najświeższy epizod w ciągnącym się antyrosyjskim teatrze absurdu miał miejsce 10 dni temu, kiedy to w dzienniku „Svenska Dagbladet” napisano, że szwedzkie siły zbrojne u wybrzeży własnego kraju „przechwyciły rozpaczliwe wezwanie w języku rosyjskim na częstotliwościach radiowych, wykorzystywanych rzekomo przez Rosję do wysyłania komunikatów w sytuacjach kryzysowych”.
Powołując się na anonimowe “źródła”, gazeta utrzymywała, że owo wezwanie było „zaszyfrowanym komunikatem radiowym, skierowanym z wód Archipelagu Sztokholmskiego do bazy Floty Bałtyckiej w obwodzie kaliningradzkim, i że „sygnalizował on fakt uszkodzenia rosyjskiej łodzi podwodnej”.
Zachodnie media nie potrzebowały żadnej dodatkowej zachęty. W każdym „wysokonakładowym dzienniku” pojawiły się podburzające nagłówki w stylu „Jaką wojenną grę prowadzi Putin? Rosyjska łódź podwodna na szwedzkich wodach”, jakby aresztowanie Putina u steru widmowej łodzi podwodnej było już faktem. Przy czym najwyższa nagroda w kategorii „Najlepszy w żółtym dziennikarstwie” należy się neokonserwatywnemu tygodnikowi „Foreign Policy Magazine” (magazyn zajmujący się polityką międzynarodową) za naszpikowany zimnowojenną retoryką nagłówek, nawiązujący bezpośrednio do filmu „The Hunt for Red October” („Polowanie na Czerwony Październik”), majstersztyk prozachodniej i jednocześnie antyrosyjskiej hollywoodzkiej propagandy (patrz ilustracja obok).
Tymczasem szwedzki admirał Anders Grenstad oświadczył, że Szwedzka Marynarka Wojenna nie posiada „żadnych informacji na temat jakiegokolwiek komunikatu alarmowego, który sugerowałby, że uszkodzona rosyjska miniłódź podwodna naruszyła szwedzkie wody terytorialne, o czym doniósł dziennik „Svenska Dagbladet””.
Skoro admirał Szwedzkiej Marynarki Wojennej nie posiada żadnych informacji o „alarmowych komunikatach wysyłanych z rosyjskiej łodzi podwodnej dryfującej na szwedzkich wodach”, skąd w takim razie wzięła je szwedzka prasa? A może wyssała je sobie z palca w ramach zachodniej antyrosyjskiej wojny informacyjnej?
Bez względu na źródło tych rewelacji, wygląda na to, że wstępne doniesienia z Dagbladet na tyle skutecznie zaniepokoiły szwedzką armię, że podjęto decyzję o rozpoczęciu największej od zakończenia „zimnej wojny” wojskowej mobilizacji. Okręty wojenne, poławiacze min, helikoptery oraz ponad 200 żołnierzy przeczesywało wody Archipelagu Sztokholmskiego w obrębie 30-60 km.
Puszczona luzem bujna wyobraźnia zachodnich dziennikarzy sprawiła, że prawdziwe statki przebywające w rejonie Archipelagu Sztokholmskiego także stały się przedmiotem podejrzliwych domysłów mediów. W minioną niedzielę, będący własnością rosyjskiej firmy Sovkomflot – pływający pod banderą liberyjską – tankowiec NC NS Concord, został uznany przez lokalne media za element podstępnego rosyjskiego spisku. Widziano, jak ów tankowiec przekraczał szwedzkie wody terytorialne, co dla reporterów bez znajomości zasad ruchu statków mogło wydawać się dziwne, ale było zgodne ze sztuką poruszania się po morzu. Nawet wtedy, gdy Szwedzka Straż Przybrzeżna wydała oświadczenia, w którym ruchy tankowca uznała za normalne, media nadal nieodpowiedzialnie spekulowały, że ma on jakiś związek z nieistniejącą łodzią podwodną.
Jedynym namacalnym dowodem na to, że coś pojawiło się na wodach Archipelagu Sztokholmskiego, jest poniższe zdjęcie.
Admirał Grenstad raczej unikał jednoznacznych odpowiedzi, komentując owo zdjęcie: „To mogła być łódź podwodna albo mini łódź podwodna” – powiedział Grenstad. „To mogli być nurkowie, wykorzystujący urządzenie w rodzaju podwodnego skutera, niepowiązani biznesowo z naszym terytorium. [Statek] nie jest naszą własnością. To obcy statek, ale nic nie wskazuje na to, że jest on wykorzystywany do przeprowadzenia jakieś podwodnej, cywilnej akcji”.
Równie dobrze mógł być to potwór z Loch Ness, przebywający w tym miejscu na wakacjach, o czym każdy, jak się zdaje, wie. Ale, rzecz jasna, nie o to w tym wszystkim chodzi. Liczy się to, że „wyszła w świat” informacja, że była to „rosyjska łódź podwodna”, a histeryczne zachodnie media skorzystały z okazji, usiłując napędzić stracha zachodniej opinii publicznej i jej politykom (co nie oznacza, że wymaga to jakiś specjalnych wysiłków) z powodu „rosyjskiego zagrożenia”.
Nie jest więc zaskoczeniem, że pod koniec ubiegłego tygodnia ta absurdalna akcja – warta 2,2 miliony dolarów – została odwołana, a oto jej wyniki:
– wędkujący emeryt został wzięty za rosyjskiego szpiega,
– Dowódca Szwedzkich Sił Zbrojnych nazwał ten cały atak „popierdolonym”,
– wyszło na jaw, że wycofane z eksploatacji szwedzkie helikoptery wojenne, wykorzystywane przeciw wrogim łodziom podwodnym, zbierały kurz w muzeum,
– nie odnotowano najmniejszego śladu łodzi podwodnej, a tym bardziej rosyjskiej.
„Historia” Zimnej Wojny powtarza się
To nie pierwszy raz, kiedy “rosyjska łódź podwodna na szwedzkich wodach” robi zamieszanie. W latach 80. powstały setki raportów na temat „sowieckich łodzi podwodnych” czających się u wybrzeży Szwecji. Pierwszy z incydentów, który „zasiał panikę z powodu sowieckiej łodzi podwodnej” –
ochrzczony mianem „Whiskey z lodem/na skałach” (Whiskey on the rocks) – miał miejsce 27 października 1981 roku, kiedy to sowiecka łódź podwodna klasy Whisky, wchodząca w skład Floty Bałtyckiej, osiadła na mieliźnie na wschodnim wybrzeżu Szwecji, ok. 10 kilometrów od Karlskrony, jednej z większych szwedzkich baz morskich.
Skutkiem tego incydentu było zorganizowanie akcji pod kryptonimem Notvarp, najbardziej zaawansowanej technicznie tajnej operacji polowania na łódź podwodną, jaką kiedykolwiek przeprowadziły Szwedzkie Siły Zbrojne. W czasie jej trwania, wszystkie szwedzkie śledzące łodzie podwodne zostały zgromadzone w jednym miejscu, w odpowiedzi na liczne podejrzenia wtargnięcia wrogich sił. Celem operacji „łowienia łodzi podwodnej” było złapanie w pułapkę tej domniemanej obcej łodzi i doprowadzenie do jej wynurzenia, dzięki zrzuceniu ładunków głębinowych. Oczekiwania na pojawienie się jej na powierzchni, okazały się rzecz jasna daremne.
W książce „The Secret War against Sweden: US and British Submarine deception in the 1980s” („Potajemna wojna przeciwko Szwecji: amerykańsko-brytyjskie oszustwo w sprawie łodzi podwodnej z lat 1980.”) historyk od „zimnej wojny” profesor Ola Tunander napisał, że dowody sugerują, że większość rzekomych “naruszeń wód terytorialnych” było zmanipulowanych lub najzwyczajniej wymyślonych przez rządy Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
Odkrycia Tuandera wyciągają na światło dzienne fakt, że Stany Zjednoczone i Wielka Brytania prowadziły „potajemną wojnę” na szwedzkich wodach, której celem było wywołanie wrażenia, że to sowieckie łodzie podwodne kręciły się na tamtych terenach, podczas gdy w rzeczywistości, były to jednostki amerykańskie i brytyjskie. W ten sposób zamierzali nastraszyć szwedzkich i europejskich obywateli i polityków oraz przekonać ich, że sowieckie zagrożenie jest zarówno poważne, jak i nieuchronne. Operacja, jak się wydaje, odniosła sukces. W latach 1980-1983 odsetek Szwedów postrzegających Związek Radziecki jako bezpośrednie zagrożenie wzrósł z 5-10% do 45%, a odsetek tych, którzy uważali Rosjan za „nieprzyjaznych”, osiągnął poziom 80%.
Tunander stwierdza: „Chociaż trzymana w pełnej tajemnicy, Była to, jak się zdaje, operacja prowadzona przez Zachód –Stany i WB – i miała na celu przetestowanie potencjału i determinacji Szwedów, jak również wprowadzenie w błąd szwedzkiego rządu, wojskowych i opinii publicznej, aby uwierzyli w „rzeczywistość”, w której istnieje sowieckie zagrożenie. W ciągu tych kilku lat, niechęć Szwedów do wzrostu wydatków na zbrojenia uległa radykalnej zmianie: podczas gdy w latach 1970. tylko 15-20% społeczeństwa było za zwiększeniem budżetu zbrojeniowego, po incydentach z łodziami podwodnymi, poparcie wzrosło do prawie 50%”.
Zmanipulowany epizod z 2014 roku o “rosyjskiej łodzi podwodnej na szwedzkich wodach” zdaje się, że wywołał dokładnie taki sam efekt, jak jego pierwotna wersja z początku lat 80. W ślad za morskim polowaniem na urojoną rosyjską łódź podwodną, rząd szwedzki złożył wniosek o dodatkowe 200 milionów dolarów na wydatki zbrojeniowe w ciągu najbliższych czterech lat.
Zważywszy na to, że amerykański rząd i wojsko otwarcie przyznają, że współczesna Federacja Rosyjska postrzegana jest przez nich jako współczesny Związek Radziecki, że odkurzają skrypty zawierające zimnowojenne strategie, aby szukać w nich wskazówek postępowania, oraz że otwarcie wywierają presję na członków NATO, aby zwiększali wydatki na zbrojenia, można śmiało stwierdzić, że ubiegłotygodniowa panika wywołana z powodu rzekomej rosyjskiej łodzi podwodnej była powtórką wydarzeń, jakie miały miejsce 30 lat temu w tym samym miejscu. Jedyną różnicą jest to, że tym razem amerykańcy podżegacze wojenni stoją twarzą twarz z „wrogiem”, który jest zbyt mądry, aby angażować się w ich gierki. Skłania się on raczej ku temu, aby eksponować te dziecinne zagrywki, zamiast pozwalać twórcom imperium na zbijanie na nich kapitału, poprzez ciągłe oszukiwanie i dzielenie świata, który usilnie domaga się prawdy i zjednoczenia wokół niej.
Autor: Joe Quinn
Tłumaczenie: QFG
Źródło oryginalne: SOTT.net
Źródło polskie: PRACowniA
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
