starykizior pisze:
Mam to gdzieś.
A gówno prawda. Przeżywa Pan z tego powodu ogromną traumę, wstyd wielki spala Pana od środka i musi Pan tę hańbę z siebie wyrzucić, ukorzyć się publicznie. A ja tu właśnie jestem po to, aby Panu w tym pomóc i, kurwa, pomogę Panu, bóg mi świadkiem, pomogę. I niech Pan nie wierzga nogami, nie zapiera się jak dziecko, to na nic, ja nie będę się z Panem patyczkował, tak długo będę bił Pana, aż z sił Pan opadnie i dobro przyjmie ode mnie. Czyżby Pan był, aż tak naiwny i we łbie durnym sobie ubzdurał, że ja Pana pozostawię w szponach piekła, że gorącym żelazem nie wypalą w Panu szatana? Niech Pan się pozbędzie tej ułudy, troska moja o Pana nie pozwoli Panu skryć się przed dobrem, którym w miłosierdziu swym postanowiło Pana obdarzyć.
Adam Barycki