kum pisze:
kiedys Polacy beda wiac np do Syrii. wtedy ,panie szary ja pacyfista i rodak,palcem nie kiwne
Panie Kumie, na boga zaklinam Pana, niech Pan nie odwraca hojności swej polonijnej od rodaków, poumieramy bez hojności polonijnej. Bez tej szlachetnej hojności nie powstałaby armia polska i nie wywalczyłaby odzyskania niepodległości w 1918 roku, toż dzięki hojności polonii odrodziła się Polska. Paderewski przez dwa lata zebrał od 10-ciomilionowej polonii amerykańskiej, aż całe 200 tysięcy dolarów na finansowanie armii polskiej, co daje w przeliczeniu na jednego szlachetnego w swej hojności patriotę, a jakże, polonijnego, aż całego jednego centa na rok. Wielkie to było poświecenie finansowe wielkich polskich patriotów polonijnych, gdyby nie poświęcili się dla Polski i Polaków w kraju, to przecie za te patriotyczne wydatki każdy mógłby sobie za pięcioletnią hojność kupić w cukierni pączka kub inną bułeczkę drożdżową. A jak jeszcze bardziej wzrosła patriotyczna hojność po kilkudziesięciu latach, kiedy to 15-stomilionowa polonia zebrała przez 10 lat, aż 10 milionów dolarów na pomoc dla Solidarności walczącej z plugawą komuną o wyzwolenie Polski spod okupacji sowieckiej, co dawało rocznie cały jeden milion, czyli każdy patriota polonijny wydał całe 6 centów na rok, a przecie nie musiał, mógł sobie za to do spółki z żoną kupić gumę do żucia, albo cukierka miętowego i wycyckać do połowy, a potem oddać żonie do wycyckania do końca. Dlatego niech Pan nie odmawia swojej patriotycznej hojności wobec rodaka swego, Pana Szarego, bo przecie gdyby znalazł się w Syrii, to nie przeżyłby bez tych z hojnego serca danych Mu 6 centów raz w roku. Nie skazuj Pan, Panie Kumie Pana Szarego na śmierć głodową, a i duchową również, boć Pan Szary będzie wyczekiwał corocznie tych 6-ciu centów od Pana.
Adam Barycki