barycki pisze:
A kim jest Pan, Panie Hornet, że mamy Panu uwierzyć na słowo? Nie pisze Pan, dlaczego jest głupia, a tylko stwierdza autorytatywnie, czyli uważa Pan, że posiada tu autorytet. A czymże to Pa sobie na niego zapracował, czyżby uważał Pan, że umiejętność wędzenia kiełbasy z dzika jest wystarczającym powodem do podziwu dla Pańskiej inteligencji? No, bo przecie po za tym wędzeniem, Pan tu nie napisał nigdy niczego poddającego się weryfikacji, jeno same Pańskie nieweryfikowalne wrażenia. Każdy analfabeta uważa, że jego wrażenia są wystarczającym i ostatecznym argumentem w ocenie wszystkiego, a to dlatego, że weryfikowalne argumenty są po za zasięgiem jego umysłu. I właśnie, Panie Hornet, weryfikowalna analiza Pańskiej tu na forum działalności pozwala na ocenę i również weryfikowalną, iż spełnia Pan warunki tej definicji analfabety. Ja nie muszę pisać, że jest Pan głupkiem, bo jak kto analfabetą nie jest, to jaki koń jest, widzi, a do analfabetów nie zwykłem pisać, w nich tylko rzucam kamieniem.
Adam Barycki
Zawsze, gdy pan pisze do mnie, Panie Adasiu, to ja kurczowo zaciskam powieki i tak trwam- wiem intuicyjnie, że pan nadal pierdoli ale nie chłonę ani jednej zgłoski z pańskiego pierdolenia.
Pierdolenie pańskie zatem jest niejako pozbawione adresata a więc pierdoli pan w pustkę. Pierdolenie bez adresata w kręgach pierdolących bywa nazywane pierdoleniem bezsensownym a więc pierdolący ponosi wysiłek intelektualny w mozole pierdoląc a zaspokojenia jakoby nie osiąga a zatem po chuj pierdolić jak się faktycznie nie pierdoli.
Ścielę się do stóp- Hornet Pszczołojad
Aby łatwiej było panu zrozumieć idee pierdolenia w pustkę posłużę się w tym celu ilustracją.
Ten z lewej symbolizuje jakoby mnie, choć powiek kurczowo nie zasiska ale nie bądźmy drobiazgowi a ten z prawej, panie Adamie, wykonujący ruchy frykcyjne nie adresowane, to symbol pańskiego pierdolenia w pustkę.
Urzekające jest zaangażowanie pierdolącego i wielokrotność ponawianych, nieudanych prób i słodka obojętność nie będącego pierdolonym.