córkagrabarza pisze:
Panie Barycki, nie ma pan przypadkiem wytatuowanej grupy krwi na lewym przedramieniu?

Jeżeli myślimy o tem samym, to tatuaż powinien znajdować się na lewym ramieniu, od środka, piętnaście centymetrów ponad łokciem.
Cytuj:
Dzisiaj: Przegżebki.
Bierzemy Curke oras Agafie i grzebiemy se asz przegrzebiemy...
Pote myjemy palce albo w mjarę upływu czasu, takie niemyte, wonchamy se na pszykłat ftramwaju albo ałtobusie, fspominajonc delycje.
Na litość boską, czemu Ty chcesz we mnie grzebać???
Najczęściej spotykany gatunek erotomana, pełne takich są biura, domy studenckie, pociągi dalekobieżne też, mnóstwo erotomanów gawędziarzy leży w szpitalnych salach. Jeśli ktoś trafi do szpitala i położą go prycza w pryczę z takim osobnikiem, to koniec. Musi wyzdrowieć natychmiast albo błagać o przeniesienie gdzie indziej. Erotoman gawędziarz nie pozwoli normalnemu człowiekowi na chwilę spokoju. To człowiek, który ustawia się za zmywającą podłogę salową i wykonuje ruchy biodrami mrużąc przy tym jedno oko. Kiedy salowa się odwraca, erotoman gawędziarz ucieka, kładzie się do łóżka i nakrywa kocem aż po dziurki nosa. Potem, do późnej nocy opowiada o swoim wyczynie tak, jakby nie był to wygłup, ale gwałt zbiorowy dokonany w czasie wojny na prostytutce-szpiegu, usprawiedliwiony w dodatku rozkazem. Ma w zanadrzu mnóstwo takich opowieści. Kobiety, które mu ulegały, były zawsze piękne i zmysłowe. On sam tylko przez chorobę i specyficzne szpitalne warunki wygląda tak jak wygląda, w rzeczywistości – „w cywilu”, jest przystojny, wręcz piękny. Jego możliwości seksualne przekraczają wszystkie przewidywalne normy. Kobiety ścielą mu się do stóp, a kiedy wkracza do pokoju, gdzie przy biurkach siedzą panie, one – same z siebie - zadzierają do góry spódnice i wołają – teraz mnie! Teraz mnie! Erotoman gawędziarz opowiada takie rzeczy i nie zadrży mu przy tym powieka, nie ma mowy żeby się speszył, nawet kiedy inni mężczyźni wokół stukają się palcami w czoło i mówią mu, że jest bałwanem. On tego nie widzi, bo to nie o nim. Motywy jego zachowania stają się jasne dopiero, gdy widzimy po raz pierwszy jego żonę przynoszącą mu do szpitala kompot z wiśni i kawałek sernika. Potężna kobieta o udach, jak dzwony i zatroskanym wzroku szefa kompanii marszowej skierowanej właśnie na front. Kiedy taka położy człowiekowi rękę na ramieniu od razu nabiera się od tego pokory i tak jakoś cieplej i serdeczniej patrzy się na świat. Erotoman gawędziarz nie zwraca się do swej pani inaczej, jak; moje słońce lub księżniczko. Ona zaś tuli go w swych fałdach niczym niemowlę i surowo przykazuje mu jak ma się zachowywać, żeby nie przynieść jej i sobie wstydu. Kiedy tylko żona erotomana gawędziarza opuszcza salę boleści, wchodzi do niej wspomniana na początku salowa, żeby przetrzeć podłogi i nasz erotoman przeżywa coś w rodzaju odrodzenia. Wyskakuje dziarsko z pościeli, staje z tyłu za pochyloną salową i….