camoaz pisze:
martik pisze:
......... Skoro Kijow z takim uwielbieniem powtarza slowo "wolnosc i demokracja", to powinien w cywilizowany sposob, bez uzywania rezunskich metod i wywolywania wojny domowej dogadac sie z mieszkancami wschodnich terytoriow...............
Na przykład tak jak Czesi ze Słowakami.
Dokladnie
Coz, chyba pozostalosci w genach Ukraincow zrobily swoje oraz indoktrynacja mlodziezy. Obecnie mamy powtorke tego:
"Podstawy programowe OUN opierały się na doktrynie pisarza i publicysty Dmytra Doncowa, ukraińskiego tłumacza „Mein Kampf”, autora „Nacjonalizmu”. Wg Doncowa nowoczesny nacjonalizm powinny cechować m.in. fanatyzm i amoralność oraz „twórcza przemoc”. Dzieło Doncowa ponoć napisane błyskotliwym stylem, wywarło ogromny wpływ na radykalną ukraińską młodzież w Polsce. Podobno S. Bandera znał obszerne fragmenty „Nacjonalizmu” na pamięć. Paradoksalnie – wydano je legalnie we Lwowie w 1926r.**
Program OUN mówił m.in. o potrzebie powołania wielkiego państwa ukraińskiego obejmującego wszystkie „ukraińskie ziemie etnograficzne”, co w mniemaniu jego twórców oznaczało ziemie od Wołgi po San. Mówił też o „całkowitym usunięciu wszystkich najeźdźców (zajmańciw)" z ziem ukraińskich w wyniku narodowej rewolucji. Słowa te niektórzy badacze ukraińskiego nacjonalizmu interpretują jako zapowiedź przyszłych czystek etnicznych.
OUN określała siebie jako organizację „nowego typu”, co w ówczesnej nomenklaturze oznaczało organizację faszystowską. Podkreślano znaczenie woluntaryzmu. Naród uważano za „najwyższy typ ludzkiej współnoty”. W przyszłym państwie ukraińskim partie polityczne miały być zakazane. Jedyną formą aktywności politycznej miała być OUN. Ustrój państwa miał być oparty na „nacjonalnej solidarności, ponadklasowości i ponadpartyjności”. Odrzucano demokrację, kapitalizm i komunizm.
Niewątpliwie na wybór tak radykalnej drogi przez działaczy ukraińskich wpływ miała frustracja z powodu przegranych walk o wolne państwo ukraińskie, dyskryminacyjna polityka narodowościowa II RP oraz ówczesna popularność faszyzmu w Europie. Podobnie jak w Niemczech, niezadowolenie z porządku powersalskiego przydało popularności rozwiązaniom skrajnym.***
Na wzór włoski i niemiecki przywódcę OUN nazywano Wodzem. Pierwszym Wodzem OUN został Jewhen Konowalec. Po śmierci Konowalca w 1938r. zastąpił go Andrij Melnyk.
OUN aktywnie wsparła Niemcy we wrześniu 1939r., licząc na uzyskanie państwa ukraińskiego z nadania III Rzeszy. Wcześniej Niemcy finansowały OUN i szkoliły jej działaczy.
Na przełomie 1939-40r. w OUN doszło do rozłamu na zwolenników A.Melnyka i Stepana Bandery. Najprawdopodobniej rozłam miał podłoże ambicjonalne i pokoleniowe. Powstały dwie konkurujące ze sobą organizacje: OUN-M (od Melnyka, tzw. melnykowcy) i OUN-B (od Bandery, tzw. banderowcy). Konkurencja między nimi przybierała czasem krwawe formy.
Od początku 1943r. OUN-B tworzyła partyzantkę, która z czasem przyjęła nazwę Ukraińska Powstańcza Armia (UPA).
Dziś, gdy zastanawiamy się nad genezą rzezi kresowych, nie sposób racjonalnie wskazać inną przyczynę niż agresywny, faszystowski charakrer OUN. To w 1943r., podczas rzezi na Wołyniu działali agitatorzy OUN, niczym misjonarze uczący ludność Dekalogu ukraińskiego nacjonalisty, w którym nakazywano m.in.:
7. Nie zawahasz się spełnić największej zbrodni, kiedy tego wymaga dobro sprawy.
8. Nienawiścią oraz podstępem będziesz przyjmował wroga Twego Narodu.
10. Będziesz dążył do rozszerzenia siły, sławy, bogactwa i obszaru państwa ukraińskiego nawet drogą ujarzmienia cudzoziemców."
Oczywiscie zachod w imie interesow przymyka na to oczy.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
