Malina pisze:
Och ty nieuku.
Przeczytaj a potem wskaż mi ze swoich źródeł gdzie piszą o ludności cywilnej bo na tej autostradzie to niestety są rozbite dywizje irackie. Międlisz danymi i manipulujesz. Wszystko bezmyślnie wsadziłaś do jednego wora.
"24 lutego o 4.00 rano czasu lokalnego rozpoczęła się nareszcie potężna ofensywa lądowa. Operację, której nadano kryptonim „Pustynny Miecz”, poprzedziło silne przygotowanie artyleryjskie. Wojska Sprzymierzonych rozlokowane na przestrzeni 600 kilometrów liczyły co najmniej 450.000 żołnierzy, 4300 czołgów, 7100 wozów bojowych i transporterów opancerzonych, 4170 dział, 2200 śmigłowców. Łącznie składały się z pięciu korpusów:
– amerykański XVIII Korpus Powietrznodesantowy, w skład którego wchodziły dywizje: 82. i 101. Powietrznodesantowa, 24. Zmechanizowana Dywizja Piechoty, francuska 6. Lekka Dywizja Pancerna „Daguet” i mniejsze jednostki, między innymi 3 pułk kawalerii pancernej.
– amerykański VII Korpus Armijny, w skład którego wchodziły dywizje: 1. Pancerna, 3. Pancerna, 1. Zmechanizowana Dywizja Piechoty, 1. Dywizja Kawalerii, brytyjska 1. Dywizja Pancerna, a także inne jednostki, między innymi 2. pułk kawalerii pancernej. Korpus liczył 146 tysięcy ludzi i był najsilniej uzbrojonym związkiem taktycznym koalicji.
– Dowództwo Połączonych Sił Sojuszniczych „Północ” – JFC-N złożone z kontyngentów kilku państw koalicji: egipskiej 3. i 4. Dywizji Zmechanizowanej, syryjskiej 9. Dywizji, a ponadto z brygad pancernych, piechoty i zmechanizowanych z Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu, Pakistanu i Nigru.
– Dowództwo Połączonych Sił Sojuszniczych „Wschód” – JFC-E złożone z kontyngentów kilku państw koalicji. Było to pięć zgrupowań bojowych złożonych z batalionów i brygad zmechanizowanych, piechoty i piechoty zmotoryzowanej Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu, Bahrajnu, Kataru, Senegalu, Maroka, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Omanu i Bangladeszu.
– amerykańskie morskie siły ekspedycyjne MEF: korpus piechoty morskiej złożony z 1. i 2. Dywizji Piechoty Morskiej i innych mniejszych jednostek."
Piszesz o operacji Pustynny Miecz, nic a nic o tym nie wiedząc.
Jak już chcesz manipulować to przynajmniej rób to z głową. A teraz czekam na twoje źródła. Ciekawa jestem na czym to się opierałaś.
Patrz, i taki ekspert od wojen jak Bronto tego nie wyłapał, czyli jest nas dwoje nieuków.

Dobrze ze znowu jest malina.
"Połączone siły amerykańsko-kanadyjskie zaatakowały wycofującą się z Kuwejtu kolumnę irackich wojsk w nocy z 26 na 27 lutego 1991. Najpierw lotnictwo przez ponad 10 godzin bombardowało kolumnę. A dla wyszkolonych lotników, trafienie w poruszające się w wielkim ścisku irackie pojazdy nie było wielkim problemem. Następnie resztki wojsk zostały rozbite przez jednostki naziemne.
Pomimo widowiskowych ujęć, tysięcy zniszczonych pojazdów, których to zdjęcia natychmiast obiegły świat, cała akcja nie była zbyt skuteczna. Liczba zabitych jest szacowana na maksymalnie 10 tys. żołnierzy, jednak jest ona prawdopodobnie sporo zawyżona. Większość irackich żołnierzy bez problemu przekroczyła Eufrat, szacuje się, że do samej Basry dotarło ponad 70 tys. irackich żołnierzy.
Dodatkowo, samo działanie wojsk koalicji budzi spore kontrowersje i zarzuca się im łamanie konwencji genewskiej, ponieważ razem z wojskami, do Iraku uciekała spora ilość ludności cywilnej. Chodzi głównie o prosaddamowską ludność zamieszkującą wcześniej terytorium Kuwejtu. Sporo z tych osób zginęło podczas bombardowań, tym bardziej, że uciekali oni pojazdami cywilnymi: samochodami i autobusami, które zniszczone, w ogromnej ilości są widoczne na zdjęciach.
Jeśli chodzi iracki sprzęt, to w większości jest on produkcji radzieckiej, czołgi T-55 oraz T-72, które to są między innymi produkowane w Polsce. W polskiej armii wciąż w czynnej służbie znajduje się prawie 600 maszyn tego typu. Na zdjęciach możemy również zobaczyć bojowe wozy piechoty - BMP-1, które na naszej armii są oznaczane jako BWP-1 i wciąż są w użytku.
Większość zdjęć została wykonana w 1991 roku, jednak cmentarzysko wzdłuż "autostrady śmierci" pozostanie upiornym pomnikiem tamtych czasów jeszcze przez długi czas, ponieważ ze względu na pustynny klimat, procesy rdzewienia, czy gnicia prawie tam nie występują lub są bardzo spowolnione. Dlatego jeszcze przez wiele lat, to cmentarzysko pozostanie w stanie, w jakim zostawili je uciekający żołnierze iraccy."