Killashandra Ree pisze:
Ciekawe, czy klacze były ubezpieczone... myślę,że w grę może wchodzić Lloyd's.
Agencja ubezpieczeniowa będzie prowadziła swoje niezależne, równoległe do prokuratorskiego, dochodzenie przed decyzją o wypłacie odszkodowania, czy pani W. nie zleciła zabicia koni dla korzyści finansowych.
Musimy brać pod uwagę, że konie stawały się z każdym rokiem starsze, co powodowało obniżenie ich wartości, przy tym wartości odszkodowania przy jednoczesnym wzroście składki ubezpieczeniowej, którą musiała wnosić pani W. za ubezpieczenie swoich koni.
Jest możliwe i wykluczyć nie można, że pani W. doszła do wniosku, że jest to najlepszy moment jaki może jej się nadarzyć, by zgarnąć jeszcze całkiem przyzwoitą sumkę za martwe konie. A moment, sami przyznacie, jest idealny i politycznie i personalnie.
Zdechły klacze (Preria i Arma) które już przeszły proces źrebienia. Zabrała Pietę i Augustę, które jeszcze się nie źrebiły.
Umowa między stadniną w Janowie a panią Watts była taka, iż wszystkie cztery klacze przebywające w Janowie miały się oźrebić dla stadniny, a później, ponownie zaźrebione, miały wrócić do właścicielki. -Źrebięta Prerii i Amry pozostały w Janowie. Zgodnie z przepisami nie wolno transportować tak młodych koni. Klaczka Prerii została podstawiona do dorosłej klaczy, która ją przyjęła, a ogierek Amry karmiony jest sztucznie. Niestety nie znalazła się dla niego klacz, która by źrebię przyjęła.
Czy Pieta i Augusta są zapłodnione, tego nie wiem ale mogę przypuszczać, że tak. Cena zapłodnienia jest wysoka i nie sądzę by pani W. o tym nie wiedziała a materiał rozpłodowy polskich stadnin jest na najwyższym poziomie światowym. Jeśli dwie zabrane przez panią W. klacze są zapłodnione, to w tym momencie źrebaki, będą przedstawiały większą wartość niż klacze. I co z umową podpisaną pani W. ze stadniną, że pierwsze źrebaki wszystkich klaczy należą do stadniny?
Wracając do wieku martwych klaczy i ich wartości. Preria w 2009 kupiona była za 230 tys euro, Amra zakupiona była w 2008 roku za 340 tys euro.
Wprawdzie u konia wiek 16 lat to wiek średni ale jednak do młodzików już taki koń nie należy i z każdym rokiem jego wartość finansowa się zmniejsza choć na pewno sentymentalna zwiększa ( z czym ubezpieczyciel się wcale nie liczy). Tak więc, nie można wykluczać możliwości, że wraz z obniżeniem się wartości konia z wiekiem, także sentymentalna wartość konia dla pani W. zmniejszała się wprost proporcjonalnie z upływem czasu a stracić kasy ze względu na upływ czasu i sentymenty nie chciała.