forum.nie.com.pl

Dwie twarze rządu USA: bezkarność i represje

Przytłaczająca ilość dokumentacji i raportów wspiera przekonanie, że policja w USA oraz system sądowniczy całkowicie zawodzi, jeśli chodzi o egzekwowanie prawa w stosunku do przestępstw popełnianych przez finansową, bankową i korporacyjną oligarchię.

Bilionowi oszuści podatkowi, miliarderzy-szwindlerzy i wielomiliardowi „pracze” brudnych pieniędzy prawie nigdy nie są wsadzani do więzienia. Chociaż niektórzy mogą zapłacić grzywnę, żaden z nich nie został nigdy pozbawiony zdobytych w wyniku przestępstwa zysków, mimo, że wielu z nich jest recydywistami. Recydywa wśród przestępców finansowych szerzy się, ponieważ kary są lekkie, a zyski wysokie, a jednocześnie dochodzenia rzadkie, powierzchowne i niekonsekwentne.

Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC) poinformowało, że w 2009 roku wyprane zostało 1,6 biliona dolarów, głównie w zachodnich bankach, z czego jedna piąta pochodziła bezpośrednio z handlu narkotykami. Większość dochodów z handlu kokainą została wygenerowana w Ameryce Północnej (35 miliardów dolarów), z czego dwie trzecie zostało wyprane w bankach północno-amerykańskich.

Zaniechanie ścigania bankierów zaangażowanych w krytyczne ogniwa handlu narkotykami nie jest spowodowane „brakiem informacji” lub „niedbałością” ze strony organów nadzoru i egzekwowania prawa. Powodem jest to, że banki są zbyt duże, aby je skazać, a bankierzy zbyt bogaci, by pójść do więzienia. Skuteczne egzekwowanie prawa doprowadziłoby do skazania wszystkich wiodących banków i bankierów, co mogłoby doprowadzić do znaczącego zmniejszenia zysków.

Wsadzenie do więzienia największych bankierów zamknęłoby tzw. „drzwi obrotowe”, czyli złoty portal, poprzez który regulatorzy rządowi, po opuszczeniu „publicznej” posady, zabezpieczają swój majątek i bogactwo, przez zatrudnienie w prywatnych domach inwestycyjnych i bankach. Aktywa dziesięciu największych banków w USA stanowią znaczny udział gospodarki Stanów Zjednoczonych. Zarządy największych banków związane są ze wszystkimi głównymi korporacyjnymi sektorami gospodarki. Urzędnicy finansowi najwyższego i średniego szczebla i ich odpowiednicy w sektorze korporacyjnym oraz akcjonariusze należą do największych oszustów podatkowych w kraju.

Podczas gdy Komisja Giełd i Papierów Wartościowych, Departament Skarbu oraz Senacka Komisja Bankowości publicznie pozorują prowadzenie dochodzeń w sprawie olbrzymich przestępstw finansowych, ich prawdziwym zadaniem jest ochronić te instytucje przed wszelkimi wysiłkami, zmierzającymi do przekształcenia ich struktur, funkcjonowania i roli w gospodarce amerykańskiej. Kary, które zostały niedawno nałożone są wysokie w rozumieniu uprzednich standardów, ale wciąż wynoszą w najlepszym razie zaledwie tyle, co kilkutygodniowe zyski.

Brak „woli sądowniczej”, rozpad całego systemu regulacyjnego i ostentacyjna władza finansowa manifestuje się w postaci „złotych spadochronów”, rutynowo przyznawanych prezesom-kryminalistom po ujawnieniu ich przestępstw i „zrezygnowaniu przez nich ze stanowiska”. Wynika to z ogromnej władzy politycznej, którą oligarchia finansowa posiada nad państwem, sądownictwem i gospodarką.

Amerykańskie interwencje zbrojne. Nieskuteczne, niesprawiedliwe, nielegalne.

Po zakończeniu II Wojny Światowej, wśród wysokorozwiniętych państw Zachodnich wydawało się , że doszło do konsensusu dotyczącego zaniechania działań zbrojnych na rzecz dialogu i współpracy. Już w 1945 roku w Karcie Narodów Zjednoczonych wprowadzono zakaz użycia siły zbrojnej przeciwko innemu państwu. Tym samym konflikty zbrojne jako środek rozwiązywania sporów międzynarodowych stały się nielegalne. Jednym z państw – sygnatariuszy Organizacji Narodów Zjednoczonych, a tym samym Karty NZ są Stany Zjednoczone.

Właściwie nie było by sensu o tym wspominać, gdyby nie fakt, że to właśnie Stany Zjednoczone odpowiadają za dwa największe konflikty zbrojne, za wywołanie dwóch wojen w pierwszej dekadzie XXI wieku. Mowa oczywiście o inwazji na Afganistan i Irak które, w świetle powyższych zobowiązań były nielegalne. Ten pierwszy miał być ,,ręką sprawiedliwości dziejowej” oraz odwetem za ataki Al-Kaidy na Word Trade Center. Po mimo obalenia rządów Talibów w Afganistanie oraz oczyszczenia kraju z większości baz terrorystów Amerykanie nie zdołali osiągnąć praktycznie żadnego z postawionych sobie przez inwazją celów. Po niespełna 13 latach okupacji Stany Zjednoczone, wykorzystując w tym celu wszelkie posiadane środki, USA nie zdołały trwale ustabilizować sytuacji, a jak się wydaje, jedynym czynnikiem względnie stabilizującym są siły wojskowe, które w tym roku zostaną wycofane. Ciężko nie odnieść wrażenia, że inwazja na Afganistan nie przyniosła jakichkolwiek realnych korzyści dla nikogo. Wojna pochłonęła być może i dziesiątki tysięcy ofiar, nie tylko wśród walczących obydwu stron, bowiem bardzo często ginęli w niej cywile ( prawdziwej liczby ofiar wśród nich prawdopodobnie nigdy nie poznamy). Odmienną kwestią jest nie udana próba zwalczenia licznej siatki terrorystycznej rozciągniętej niegdyś w całym Afganistanie. Część terrorystów przeniosła się do Pakistanu, bądź do innych krajów Zatoki Perskiej oraz Północnej Afryki. Amerykańska interwencja doprowadziła, de facto do ,,rozlania” się terroryzmu na cały region oraz ostatecznego wzmocnienia Al-Kaidy, która zyskała na sile bazując na niezadowoleniu z działań amerykanów, frustracji wśród ludności (nie rzadko usprawiedliwionej) oraz z bezprecedensowej skali arogancji USA (chodzi tu mi. o mordowanie bez wyroków sądowych potencjalnych ,,terrorystów” za pomocom dronów, nota bene przez kraj mający na sztandarach sprawiedliwość i prawa człowieka). Inną kwestią są koszty interwencji liczone w bilionach USD ( i tu po raz kolejny całkowitych kosztów bezpośrednich i pośrednich nigdy nie zdołamy ustalić).

Po wycofaniu wojsk amerykańskich z Afganistanu z pewnością zapanuje chaos, a marionetkowy rząd ani Hamida Karzaja, ani jego następny nie opanuje, na czym kolejny już raz skorzystają tylko organizacje przestępcze i terrorystyczne. Kilkunastoletnia interwencja zbrojna w ostatecznym rozrachunku wywoła zaognienie sytuacji w kraju, który będzie stanowił większe zagrożenie dla bezpieczeństwa i stabilności międzynarodowej niż przed rokiem 2001.

Z analogiczną sytuacją mamy do czynienia w Iraku. Każdego dnia krajem tym wstrząsają informacje o kolejnych dziesiątkach zabitych w kolejnych zamachach terrorystycznych. Tutaj pretekstem do ataku zbrojnego były sfałszowane dowody na posiadanie broni masowego rażenia przez powieszonego dyktatora Saddama Husajna. Dziś już wiadomo, że prawdziwym powodem inwazji była chęć zagarnięcia Irackich złóż ropy naftowej. Rok 2014 będzie datą ostatecznego wycofania sił stabilizujący z Iraku. Po raz kolejny amerykanie po zdestabilizowaniu regionu i państwa opuszczają miejsce swoich imperialnych rozgrywek nie potrafiąc wziąć odpowiedzialności za własne działania.

Najgorsze w tym wszystkim wydaje się to, że działania Stanów Zjednoczonych w regionie doprowadziły tylko do destabilizacji, rozkwity anarchii i terroryzmu.

Prof. Benjamin Ferencz, b. główny prokurator oskarżający w imieniu Stanów Zjednoczonych niemieckich zbrodniarzy w procesach przed Trybunałem Norymberskim, podczas niedawnego publicznego wystąpienia określił prowadzone przez USA wojny jako “wojny agresyjne”, porównując amerykańskie działania militarne do agresji i wojen nazistowskich.

Wojny agresyjne definiowane są przez międzynarodowe prawo jako konflikt zbrojny nie mający podstaw wojny sprawiedliwej, a więc nie będący wojną obronną lecz stanowiący niczym nieusprawiedliwioną agresję.

92-letni Ben Ferencz, rumuński Żyd, przybył jako 10-miesięczne dziecko do Nowego Jorku wraz z rodzicami opuszczającymi Europę po I Wojnie Światowej. Ukończył prawo na Uniwersytecie Harvard, podczas wojny wcielony do armii, awansował do rangi sierżanta. Po wojnie został głównym oskarżycielem grupy SS-manów z Einsatzgruppe, w jednym z 12 procesów toczonych przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze w latach 1947-48.


Głos Ferencza potępiający akty agresji Stanów Zjednoczonych na Afganistan, Irak oraz Libię, wspierany jest przez wielu prominentnych ludzi świata nauki, których jednak neokonserwatywne i liberalne mass-media nie nagłaśniają, wspierając tym samym administrację rządową, politykę budowniczych Nowego Porządu Światowego i kompleks przemysłu zbrojeniowego.

Jeden z takich wyciszanych głosów należy do prof. Francis Boyle (Harvard University), specjalisty prawa międzynarodowego; inny do prof. Richard Falk (Princeton), który powiedział, że “Obiektywny obserwator skonkluduje, że wojna w Iraku jest Wojną Agresyjną.”

Podobnie określił wojnę w Iraku b. Sekretarz Generalny ONZ Kofi Annan słowami: “Podkreślałem, że [wojna ta] nie ma wsparcia ze strony ONZ […], i z tego punktu widzenia, jest nielegalna.”

W styczniu 2010 roku grupa 27 brytyjskich profesorów prawa międzynarodowego zgodnie stwierdziła i określiła wojny prowadzone przez koalicję Stanów Zjednoczonych i Wielką Brytanię jako Wojnę Agresyjną.

Wojny prowadzone przez USA od 1933 roku zbierają żniwo nie tylko w krajach na terenie, których prowadzone są działania wojenne. Okazuje się, że więcej żołnierzy pada ofiarą stresu post traumatycznego, niż ginie na polu walki. Ostatnio opublikowane dane wykazują zastraszające statystki. Od zakończenia wojny w Wietnamie do chwili obecnej samobójstwa popełniło prawie 80 tysięcy weteranów. Woja na bliskim wschodzie i Afganistanie przynosi podobne „żniwo”. Federalna agencja zajmująca się weteranami podała zastraszającą liczbę dwudziestu dwóch (22!) weteranów popełniających samobójstwo dziennie od zakończenia działań w Iraku i wyjścia z Afganistanu. Co się dzieje z tym twardzielem, który idzie na ochotnika do armii, żeby bronić demokracji? W momencie, kiedy pierwsza kula wystrzelona w jego kierunku świśnie nad głową, znika natychmiast blichtr błyszczących guzików wyjściowego munduru i „szpan” bycia żołnierzem. Kiedy przyjdzie zrozumienie, że tamci to też ludzie i do tego walczący, z okupantem w ich własnym kraju o ich własną kulturę. Kiedy pierwszy przyjaciel padnie obok niego z roztrzaskaną czaszką. Gdy pierwszy człowiek osunie się na ziemię bez życia z kulą wystrzeloną przez tego "wczorajszego twardziela" i widok jego zakrwawionego i skręconego w bólu ciała pozostanie w pamięci do końca życia. Hollywood’zki obrazek Rambo znika błyskawicznie, a w podświadomości wyryta zostanie na zawsze odpowiedzialność za odebranie dzieciom ojca czy matce syna. Jeszcze gorzej, kiedy ofiarą strzelaniny padają kobiety i dzieci. Tylko ludzkie bestie niemające sumienia i wyzute z człowieczeństwa, albo żołnierze broniący swojej ziemi przed okupantem mogą spać spokojnie. Skuteczność amerykańskiej armii maleje z roku na rok i nie jest to brak szkolenia czy problemy sprzętowe. Prowadzenie wojen niesłusznych od zarania ludzkości przynosiło opłakane skutki zwycięzcom.

Pouczające.

Staruszek Castro chyba nie lubi, jak się ko klepie po pleckach.
W przeciwieństwie do naszych, którzy za klepnięcie robią lodzika z połykiem...

https://www.facebook.com/ruposters/vide ... 820888336/

Fajnie Raul załatwił czarnucha z Washingtona, łapsko zawisło mu w powietrzu jak śnięta ryba, aby nie przyrównywać do czegoś bardziej intymnego. A tak w ogóle to tera cza czekać tylko na wprowadzanie "wolności i demokracji" na Kubie , embassy US-raelska już działa w Hawanie. Czy będzie to jakaś Kubańska wiosna, a może jesień, lub zima ? Po której zamorduje się braci Castro i jeszcze paru "komuchóf".

ja mysle ze usmanie poza ambasade jeszzce dlugo sie nie wychyla

A ja myślę, że za dziesięć lat zrobią z Kubą to samo co z Polską.
Społeczeństwo kubańskie też jest mamione bogatym życiem dla każdego. Analogicznie jak Polacy przez radyjko Wolna Europa.
Oni też mają swoje elity którym duszno na wyspie. Oni niechcą równo, chcą korzystać pełną piersią z życia, choćby się to miało odbyć kosztem sprzedaży reszty społeczeństwa w łańcuchy.
Castro przejął władzę, bo ludzi wkurwiali panoszący się po ich ziemi amerykanie. Do mafii amerykańskiej należały wszystkie kasyna w których bawili się możni, a do amerykańskich biznesmenów 80% gospodarki. Kubańczycy jedynie im usługiwali, a kubanki świadczyły usługi seksualne. Ludzie którzy pamiętaja te czasy wymarli, to i Obama wyciaga łapy po dawne strefy wpływów amerykańskich grup przestępczych i biznesmenów spod ciemnej gwiazdy, a oni się odwdzięczą szmalem na kampanię.