szary pisze:
Skorpion13 pisze:
Te naturalne prędkości są niższe od 42 km/s. Trza by spory ten kamulec....
A to i zapas energii cza wynieść (aby z obłoku Orta coś przytarabanić)niebagatelny - skoro czas podróżny ma być góra dwa miechy....
atomów do stosu mogłoby zbraknąć... i droga powrotna na wiosłach...
A po kiego lecieć do Obłoku Oorta? Pas planetoid jest o rzut beretem od Marsa.
W skali.
Naturalne prędkości są jeszcze o wiele mniejsze, normalnie to wszystkie te prędkości są dalekie od prędkości cząstek odpowiadającej temperaturze bomby jądrowej w chwili reakcji łańcuchowej. To"zaledwie"25-40 machów...8500m/s-13600m/s, odpowiednio: 30 tys km/h-48tys km/h. Tak pi razy drzwi gdzieś w tym zakresie to się mieści. Oczywiście są wypadki....jak niedawno oczekiwana kometa...kurna, nie pamiętam nazwy, która sprawiła zawód, bo się rozpadła w koronie słonecznej. Jej prędkość w peryhelium: 1 200 000 km/h=333 km/s=Mach 980 ! W dwie godziny przeleciała tarczę słoneczną i pokazała się z przeciwnej strony. Milion dwieście tysięcy km na godzinę, prawie tysiąc machów, gdyby to przełożyć na ziemskie warunki. Tak, ze...prędkości w kosmosie zdarzają się różne. co prawda kometa, to był przypadek wyjątkowy, bo tak duża prędkość, to tylko w peryhelium....ale 333 km/s to zdaje się"nieco" więcej od 42km/s. Można tylko wyobrazic sobie, co by było gdyby.....napotkała w tym momencie i zderzyła się z czymś. albo jeszcze lepiej....gdyby natknęła się na taką samą, lecącą z ta samą prędkością....z naprzeciwka, na czołówkę?
Czy impuls elektromagnetyczny nawet na Ziemi byśmy odczuli? Oczywiście to zdarzenia tak nieprawdopodobne, ze aż niemożliwe by się zdarzyły w naszej skali czasu.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
